Στη μνήμη της Έλενας Μπλαβάτσκυ - 2002

Σας καλωσορίζουμε στην αποψινή μας εκδήλωση, που γίνεται, στη μνήμη της ιδρύτριας του Σύγχρονου Θεοσοφικού Κινήματος, της Έλενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ. Εις ένδειξη ευγνωμοσύνης προς την επιφανή αποκρυφίστρια και αναγνώρισης του πολύτιμου έργου της, πραγματοποιείται απόψε η ημερίδα με θέμα: «Η Πνευματική Ιεραρχία». Αξιόλογοι εισηγητές θα παρουσιάσουν το θέμα με διαφορετικές όψεις, αναφερόμενοι στις αρχαίες και τις νεώτερες παραδόσεις τις σχετικές με την ύπαρξη και την εξωτερίκευση της Πνευματικής μας Ιεραρχίας.

Είναι γνωστό ότι η Ε.Μπλαβάτσκυ υπήρξε ο κρίκος ανάμεσα στην Πνευματική Ιεραρχία και την ανθρωπότητα και μέσω αυτής παρουσιάστηκε στη Δύση το Σύγχρονο Θεοσοφικό Κίνημα. Η Πνευματική Ιεραρχία που είναι γνωστή ως «η Ιεραρχία της Συμπόνοιας», είναι για την ανθρωπότητά μας το κέντρο από το οποίο πηγάζουν όλα όσα έχουν σχέση με τη νοητική και την πνευματική της εκπαίδευση. Ως προς τον όρο «ιεραρχία», αντιπροσωπεύει τις τάξεις των Όντων που αξιολογούνται σύμφωνα με το εύρος της θείας και πνευματικής τους συνειδητότητας. Η αξιολόγηση αυτή ισχύοντας για όλες τις διαστάσεις της δημιουργίας εμφανίζει ιεραρχίες θείων, πνευματικών, αστρικών και ανθρώπινων όντων.

Η Θεοσοφία, που είναι η Σοφία των Θείων Όντων, είναι ο αιώνιος πυρήνας  της πνευματικότητας, της μύησης και της σοφίας-θρησκείας. Είναι η Εσωτερική Αλήθεια σε όλη της τη διαύγεια και το μεγαλείο, που φυλάγεται από τους Διδασκάλους της Σοφίας και εκδηλώθηκε στον πλανήτη μας παράλληλα με τη δημιουργία του έλλογου ανθρώπου.

Η Θεοσοφία εξωτερικεύεται μέσω ακτίνων, που γίνονται θρησκείες και μεταφυσικές φιλοσοφίες, μεγάλοι πολιτισμοί και καθετί που αναπτύσσει τη νοημοσύνη και την πνευματικότητα των ανθρώπων. Κάθε εποχή, έθνος και φυλή, ανάλογα των αναγκών του, δέχεται τη φωτεινή ακτίνα της Αιώνιας Σοφίας και μέσω αυτής εξελίσσεται συνειδησιακά. Υπάρχουν έντονες εξωτερικεύσεις της Θεοσοφίας, όπως υπάρχουν και ήπιες και σχεδόν άγνωστες στον πολύ κόσμο εξωτερικεύσεις της. Οι μεγάλες εμφανίσεις της γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, που διαρκούν όσο ένα Μεσσιανικό έτος (2.100 χρόνια) και εμφανίζονται μέσω προφητών, αγγελιαφόρων και Διδασκάλων, των οποίων οι διδασκαλίες και τα μηνύματα επηρεάζουν την ανθρωπότητα για μερικές χιλιάδες χρόνια.

Όμως εκτός αυτών των μεγάλων και εμφανών παρουσιάσεων της πνευματικής δύναμης, η ροή της Θεοσοφικής μύησης προς την ανθρωπότητα είναι σταθερή και αδιάλλειπτη από γενιά σε γενιά, από ομάδα σε ομάδα και από άνθρωπο σε άνθρωπο. Δεν υπάρχει μέρα που να περνά δίχως η πνοή της Θεοσοφίας να αγγίζει τις ψυχές των ανθρώπων. Μια συνεχής και αλληλουχής σειρά μυστών και μυημένων διατηρούν την ατραπό της μύησης ανοιχτή και όσο διαφορετικές μπορεί να φαίνονται οι πορείες και οι θέσεις τους, στην πραγματικότητα, πίσω και κάτω από όλα τα διαφορετικά, υπάρχει πάντοτε η ίδια θεία ουσία, η οποία παραλλάζει και φαίνεται διαφορετική μόνο από το δογματισμό και τη χωριστικότητα του ανθρώπου.

Η Σύγχρονη Θεοσοφία είναι μια ακτίνα από την Άχρονη Θεοσοφία. Μια ακτίνα όμως τόσο λαμπερή και δυνατή, που κατόρθωσε να αλλάξει τη Δυτική σκέψη και νοοτροπία Το μήνυμα της εσωτερικής ενότητας της ζωής προσδιόρισε την αδελφότητα των ανθρώπων, το σεβασμό προς κάθε είδος ζωής, εξύψωσε τον αλτρουϊσμό και την αλληλεγγύη και πραγματοποίησε τη σπορά του Οικουμενισμού και της Παγκοσμιότητας. Ανέσυρε από το σκοτάδι της προκατάληψης και της δεισιδαιμονίας όλους εκείνους τους μεταφυσικούς νόμους για τη ζωή και το θάνατο, το κάρμα και τη μετενσάρκωση, το σύνδεσμο της Πνευματικής Ιεραρχίας με την ανθρωπότητα, επεσήμανε την παρουσία της Θεότητας μέσα σε όλα, το ταξίδι της ψυχής στο διαφοροποιημένο κόσμο για λήψη εμπειρίας και τελικά τον στόχο της ατομικής ζωής, που είναι η επαναφορά της στο πνευματικό λίκνο.

Η Σύγχρονη Θεοσοφία μέσω της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ (17 Νοεμβρίου 1875 έως 8 Μαϊου 1891) έστησε μια γέφυρα ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση. Μέσω αυτής της γέφυρας η μυστική διδασκαλία της Ανατολής διαχύθηκε στην Ευρώπη και την Αμερική. Η Σύγχρονη Θεοσοφία έδωσε μια παγκόσμια μύηση που διεύρυνε την αντίληψη της ανθρωπότητας για τα επέκεινα. Ο άνθρωπος έμαθε για άλλους κόσμους και άλλους νόμους και αυτή η γνώση του έδωσε τη δυνατότητα να αποφασίζει για τον εαυτό του και να επιλέγει τις πράξεις του. Έδωσε επίσης στον άνθρωπο έναν κώδικα ηθικής που θεμελιώνεται στην ενότητα της ζωής. Και η εφαρμογή αυτού του κώδικα είναι η πρακτική της. Στο Κλειδί της Θεοσοφίας, στο δωδέκατο και το δέκατο τρίτο κεφάλαιο, η συγγραφέας του – Ε.Π.Μπλαβάτσκυ – διαπραγματεύεται τις ηθικές αρχές της Θεοσοφίας και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν αυτές οι αρχές να πραγματοποιηθούν από το Θεόσοφο.

Πολλοί πιστεύουν ότι, για να είναι κάποιος Θεόσοφος, αρκεί να είναι γνώστης της κοσμογονίας και της ανθρωπογένεσης, όπως αναφέρονται στη Μυστική Διδασκαλία. Είναι αλήθεια ότι η γνώση βοηθάει πολύ στην κατανόηση των νόμων, όμως, δίχως την αφομοίωση και κατά συνέπεια την εφαρμογή των νόμων, δεν μπορεί κανείς να είναι Θεόσοφος. Κατά την Ε.Π.Μ., ο Θεόσοφος θα πρέπει να γνωρίζει τις πνευματικές αρχές και να τις καλλιεργεί στον εαυτό του, βάσει των εσωτερικών πληροφοριών που παίρνει από τη μελέτη και τη διδασκαλία. Η ίδια τόνιζε και επεσήμαινε συνέχεια ότι η ενότητα της ζωής είναι η μόνη πραγματικότητα και η άγρυπνη εφαρμογή αυτής της εσωτερικής αλήθειας στον εαυτό μας, μας κάνει προοδευτικά αλτρουϊστές, ανιδιοτελείς, αδογμάτιστους και θυσιαστικούς. Αυτές τις αρχές, που αν τις αποκτήσει η ανθρωπότητα, μπορούν να μετατρέψουν την επίγεια κόλαση σε παράδεισο, υποδεικνύονται από την ίδια για καθημερινό διαλογισμό στο σχεδιάγραμμά της, που μας άφησε ως τεκμήριο μιας συγκεκριμένης πρακτικής εφαρμογής.

Οι ιδέες που πήγασαν από τον κόρφο της Σύγχρονης Θεοσοφίας, ακόμη διαποτίζουν την κοινωνία μας και θα την διαποτίζουν μέσω καινούριων ακτίνων από τον πυρήνα της Αιώνιας Θεοσοφίας, έως ότου η ζωή γίνει στην πράξη ένας αστείρευτος αλτρουϊσμός και αλληλεγγύη από τον έναν για τον άλλο. Στην πορεία μας αυτή, η Πνευματική Ιεραρχία, η παλαιότερη και πνευματικότερη αδελφότητα από την παρούσα ανθρωπότητα, στέκεται φωτεινός αρωγός και συμπαραστάτης μας. Για τους Μεγάλους αυτούς Αδελφούς μας θα μιλήσουμε απόψε, τους Διδασκάλους της Συμπόνοιας, που έχοντας θυσιάσει την ευλογημένη ανάπαυσή τους στον πνευματικό κόσμο, παραμένουν στις διαστάσεις της μορφής για χάρη της δικής μας εκπαίδευσης και σωτηρίας.

Εισαγωγή από την εκδήλωση στη μνήμη της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, που έγινε στις 15 Μαϊου 2002

 

© blavatsky.gr 
Επιτρέπεται η αντιγραφή αποσπασμάτων υπό τον όρο ότι δεν γίνονται αλλαγές, δεν προστίθενται λέξεις ή εικόνες και ότι η πηγή αναγράφεται πλήρως και σωστά.