Η Πλαστογραφημένη "Επιστολή της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ"

Ένα αριστούργημα εκδοτικής πλαστογράφησης που ο Δρ Τζων Αλγκέο και οι ειδήμονες συνεργάτες του δημοσίευσαν σαν έβδομη επιστολή

 Έχει ήδη αποδειχτεί ότι στον τόμο που τιτλοφορείται “Οι Επιστολές της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ – Τόμος Ι”, που εξέδωσε ο Τζων Αλγκέο, κάπου 20% των υποτιθέμενων επιστολών είναι όχι μόνο πλαστές αλλά και συκοφαντικές.

Είναι να απορεί κανείς γιατί, όταν προτιθέμενος να συμπεριλάβει τα πλαστά αυτά κείμενα στον τόμο που εξέδωσε, δεν ένοιωσε την ανάγκη ο Κος Αλγκέο να επικοινωνήσει με τη διεθνή πρόεδρο της Εταιρείας του Αντυάρ, την κυρία Ράντα Μπέρνιερ. Εκείνη την περίοδο ήταν ακόμα αντιπρόεδρος της Εταιρείας και η Κα Μπέρνιερ θα μπορούσε να τον είχε βοηθήσει να πάρει σωστότερες αποφάσεις. Κατά την άποψή της, αυτά τα κείμενα είναι “εμφανώς πλαστά”. [1]

Είναι πιθανό το βιβλίο του Δρα Αλγκέο να το θυμούνται, στο μέλλον, σαν μια έξυπνη απόπειρα – σχεδόν λόγια φαινομενικά – να συμπεριληφθούν στα θεοσοφικά κείμενα αλλά και στα ίδια τα κείμενα της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ οι επιστολές που τόσο αδέξια πλαστογράφησαν δύο κατεξοχήν εχθροί του Θεοσοφικού κινήματος, ο Βσέβολοντ Σολόβιοφ και η Ελεάνορ Σίντγουικ.

Ένα από τα λαμπρά πλαστογραφημένα κομμάτια αυτού του βιβλίου αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Η περίφημη επιστολή του Σολόβιοφ, όπου η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ φέρεται να προσφέρει τις υπηρεσίες της στη Ρωσική μυστική αστυνομία, καταχωρείται ως Έβδομη Επιστολή στη συλλογή του Αλγκέο. Μια και ήταν απαραίτητο να συντελεστεί κάποια “πολιτική πανουργία” ώστε να συμπεριληφθεί στο βιβλίο, πρέπει να πούμε ότι, κατά μία έννοια τουλάχιστον, η έκδοση και δημοσίευσή της στα “Άπαντα της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ” είναι πράγματι ένα αριστούργημα ψευδο-θεοσοφικής πλαστογραφίας.

Δεν είναι σκοπός του παρόντος κειμένου να αναλύσει τις προθέσεις που ώθησαν τον Δρα Τζων Αλγκέο και τη Συντακτική του Επιτροπή να πάρουν την απόφαση να συμπεριλάβουν μια τέτοια επιστολή στο ατυχέστατο βιβλίο τους. [2] Μιλώντας για προθέσεις κάθε μελετητής είναι καλύτερα να παρατηρεί προσεκτικά τις δικές του. Δεν έχει νόημα να καταδικάζει κανείς αυτή ή εκείνη την προσωπικότητα. Πρέπει να συζητήσουμε τα ίδια τα γεγονότα, αν και μπορούμε να εξαγάγουμε συμπεράσματα για ορισμένα αίτια και κίνητρα.

Την όλη σχολή της σκέψης της ψευδο-θεοσοφίας και τις εκδοτικές της “διαδικασίες” είναι που πρέπει να εξετάσουμε και να καταλάβουμε για να μπορέσουμε να απαλλαγούμε απ' αυτήν, τουλάχιστον όσοι αισθανόμαστε βαθύ σεβασμό για την αλήθεια και τη θεοσοφία. Και φυσικά σε αυτή την κατηγορία συμπεριλαμβάνεται και η Εταιρεία του Αντυάρ.

Ο Βσεβολόντ Σολόβιοφ, η Ελεάνορ Σίντγουικ, ο Άλεξ Κουλόμπ, η Έμμα Κουλόμπ και άλλοι μηχανεύτηκαν πολύ περισσότερα από, απλώς, κάποια πλαστά γράμματα. Δημιούργησαν μια άλλη Έλενα Μπλαβάτσκυ, ένα δόλιο και ανέντιμο δικό της “διπλό”, ένα είδος αστρικού βουντού δηλαδή μιας ψεύτικης κούκλας για να χτυπήσουν μέσω αυτής την καρδιά του θεοσοφικού κινήματος.

Αυτό που προσπαθούν να κάνουν ο Δρ Τζων Αλγκέο και η Επιτροπή του με τις θεοσoφικές αυθεντίες είναι διαφορετικό από ό,τι έκανε ο Σολόβιοφ. Αυτοί απλώς προσπαθούν να ξαναζωντανέψουν και να υιοθετήσουν εκείνα τα παλιά ψέματα στο όνομα του Θεοσοφικού κινήματος και να τους προσδώσουν μια επίφαση νομιμότητας δημοσιεύοντας το εν λόγω υλικό σαν να το είχε γράψει, πράγματι, η Έλενα Μπλαβάτσκυ.

Μ' αυτόν τον τρόπο προσπαθούν υποτιμητικά να τοποθετήσουν στο κέντρο της μαγνητικής αύρας του κινήματος εκείνη την περίεργη βουντού κούκλα – μια “εναλλακτική” εικόνα της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, κατασκευασμένη για να πλήξει την πραγματική της εικόνα, για να απομονώσει και να βλάψει τα ιερά σκάντα που βρίσκονται στο κέντρο αυτής της αύρας. Βεβαίως, η πνευματική άγνοια των συγκεκριμένων εκδοτών θα είναι μελλοντικά ο καλύτερος συνήγορός τους στο Δικαστήριο της ίδιας της συνείδησής τους.

Επομένως, ο Δρ Αλγκέο και η Επιτροπή του απλώς συνεπικουρούν με την ενέργειά τους εκείνους που  περιφρονούν τόσο την αλήθεια όσο και την Υπόθεση του Θεοσοφικού κινήματος.Σωστό είναι να αναφέρουμε ότι δεν κατασκεύασαν οι ίδιοι αυτά τα πλαστογραφήματα. Επέλεξαν να παίξουν έναν πιο διακριτικό ρόλο. Το μόνο που προσπαθούν να κάνουν είναι να διαδώσουν και να νομιμοποιήσουν αυτά τα ψέματα μεταξύ των αδελφών θεόσοφων και το κάνουν χρησιμοποιώντας το όνομα της Θεοσοφικής εταιρείας και ενός θεοσοφικού εκδοτικού οίκου.

Αυτά τα προφανή ψευδο-κείμενα είναι όπλα στο πλαίσιο μιας απόπειρας να πετύχουν τη δολοφονία ενός χαρακτήρα, όπως θα διαπιστώσει όποιος κάνει τον κόπο να τα δει. Ίσως χωρίς και οι ίδιοι να το συνειδητοποιούν, ο Δρ Αλγκέο και οι συνεργάτες του, βοηθούν τους εχθρούς του Θεοσοφικού κινήματος. Αν και δημιούργησαν μια δύσκολη καρμική κατάσταση για τον εαυτό τους, δεν είναι πάρα πολύ αργά να διορθώσουν την τροχιά που ακολουθεί το βλήμα τους. Ούτε είναι πάρα πολύ δύσκολο αφού το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε το 2010. Ένα πρώτο βήμα γι' αυτούς έτσι ώστε να ξαναβρούν την κοινή λογική τους είναι να στοχαστούν τα παρακάτω λόγια που έγραψε ο Ρόμπερτ Κρόσμπι:

Εάν βλέπαμε σωματικά την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ σαν έναν καθρέφτη που αντανακλούσε κι από τις δύο όψεις, πάνω και κάτω, επιστρέφοντας σε καθένα που τον αντίκρυζε τη δική του αντανάκλαση ανάλογα με τη φύση του και την αντιληπτική του δύναμη, θα μπορούσαμε να καταλάβουμε καλύτερα τη φύση της. Για όποιον μπορούσε να κάνει τη διάκριση θα ήταν μια πηγή έμπνευσης. Ο ασήμαντος, ο Ιούδας, ο επικριτής και όλοι οι άλλοι θα έβλεπαν τον εαυτό τους σε αντικατοπτρισμό.”[3]

Θα είναι χρήσιμο να συλλογιστούν αυτά τα λόγια ο Δρ Αλγκέο και οι συνεργάτες του. Αλλά και η  Δρ Ράντα Μπέρνιερ θα έπρεπε να τα σκεφτεί και να αναλογιστεί το κάρμα του να επιτρέπει να συκοφαντείται ασύστολα η κύρια ιδρύτρια του κινήματος από τον στενό συνεργάτη της, τον διεθνή αντιπρόεδρό της εκείνη την εποχή. Γιατί ο Νόμος του Κάρμα είναι ακόμα σε λειτουργία: λίγα χρόνια μετά την παράλειψη αυτή της προέδρου Ράντα Μπέρνιερ, έγινε μια άλλη δόλια απόπειρα πραξικοπήματος εκ μέρους των εκλεκτόρων, αυτή τη φορά ενάντια στη δική της ηγεσία στο Αντυάρ. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο ότι οργανώθηκε και πάλι από οπαδούς του Δρα Αλγκέο.

Το βιβλίο “Η Φωνή της Σιγής” διδάσκει το εξής μάθημα σε όλους τους θεόσοφους:

Να σπέρνετε καλές πράξεις και θα θερίσετε τα φρούτα τους. Η απραξία απέναντι σε μια πράξη ευσπλαχνίας μετατρέπεται σε πράξη θανάσιμης αμαρτίας. Έτσι είπε ο Σοφός. Θα αποφύγετε, εσείς,  τη δράση; Τότε, δεν θα κερδίσει η ψυχή σας την ελευθερία της”. [4]

Στην προκείμενη περίπτωση δεν είναι απαραίτητη η ευσπλαχνία. Αρκεί να σέβεται κανείς την αλήθεια και τους αναγνώστες. Όμως η Κα Ράντα Μπέρνιερ ούτε είπε ούτε έκανε το παραμικρό εκτός του να παραδεχτεί ότι αυτές οι επιστολές είναι πλαστές. Μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει καμία σαφής υποστήριξη της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ ούτε από το Αντυάρ αλλά ούτε και από την Εταιρεία της Πασαντένα. Για να σταματήσει αυτή η σιωπή, ίσως να ακούγαμε τί λέει η ίδια η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ. Δεν είναι και πολύ δύσκολο να μάθουμε τί θα έλεγε η ίδια η Γηραιά Κυρία για την κατάσταση. Πράγματι, η Ε.Π.Μ., σχολιάζοντας αυτό ακριβώς το είδος υπόγειων επιθέσεων, έγραφε σε ένα γράμμα σε κάποιο φίλο της:

“Ενώ οι εχθροί μου με κάνουν κομμάτια, οι άνθρωποι στο Αντυάρ παίζουν το “κρυφτό” - κάνουν  τους πεθαμένους – αχ! Οι καημένοι, οι δύστυχοι δειλοί! (...) Ένα σου λέω, πιο πολύ υποφέρω από θεόσοφους  προδότες παρά από τους Κουλόμπ, τον Πάτερσον ή και την S.P.R. (Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών)” [5]

 

Κατά την Έβδομη Επιστολή του βιβλίου του Αλγκέο, η ιδρύτρια του σύγχρονου Θεοσοφικού κινήματος ήθελε να δουλέψει για το “Τρίτο Τμήμα”, της διαβόητης Ρωσικής μυστικής αστυνομίας.

Μόλις τυπώθηκε το βιβλίο του Αλγκέο, οι επί κεφαλής της Θεοσοφικής Εταιρείας του Αντυάρ στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν με υπερηφάνεια ότι η εν λόγω επιστολή συμπεριλαμβάνεται στον τόμο. Στο τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου 2004, το “The Quest” (“Η Αναζήτηση”), το περιοδικό της Εταιρείας στις ΗΠΑ, ανήγγειλε σε μια δισέλιδη καταχώρηση ότι:

«Η συλλογή περιλαμβάνει αμφιλεγόμενες και παραστατικές επιστολές όπως: μία απευθυνόμενη στον διευθυντή της Ρωσικής μυστικής αστυνομίας στην οποία η Ε.Π.Μ. προσφέρεται να εργασθεί γι’αυτούς[6].

Η Δρ Μαρία Κάρλσον, καθηγήτρια Σλαβικών Γλωσσών και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Κάνσας – Λώρενς, έγραψε τα εξής πάνω στο κείμενο που καταλογίζεται στην Ε.Π.Μ.:

Το 1988, στο αρχειακό τμήμα της σοβαρής εφημερίδας της Μόσχας Literaturnoe obozrenie (Λογοτεχνική επιθεώρηση) δύο Ρώσοι διανοούμενοι δημοσίευσαν μια πολύ προκλητική επιστολή που υποτίθεται ότι απευθυνόταν από την Έλενα Μπλαβάτσκυ στον Αρχηγό της Ρωσικής μυστικής αστυνομίας και ότι συντάχθηκε στο τέλος του 1872”. [7]

Οι διανοούμενοι είναι ο Μπ.Λ.Μπεσόνοφ και ο Β.Ι.Μίλντον. Ο Κος Μπεσόνοφ ισχυριζόταν ότι εντόπισε την επιστολή στα Κεντρικά Επίσημα Αρχεία της Οκωβριανής Επανάστασης στη Μόσχα αλλά προφανώς δεν εξήγησε γιατί θα έπρεπε μια τέτοια επιστολή να βρίσκεται σε ένα Μουσείο που είναι αφιερωμένο σε γεγονότα που άρχισαν το 1917.

Αν και το άρθρο που έγραψε η Δρ Μαρία είναι σαφώς εχθρικό προς την Ε.Π.Μ., δεν μπορούσε παρά να παραδεχτεί, ως προς τους δύο διανοούμενους, ότι:

Δυστυχώς τίποτα δεν αναφέρεται στο δημοσίευμα των Μίλντον και Μπεσόνοφ σχετικά με την εξακρίβωση του γραφικού χαρακτήρα, την προέλευση της επιστολής (πώς κατέληξε να βρίσκεται στο αρχείο που είναι αφιερωμένο σε γεγονότα μετά το 1917;) ή σε όποια απόπειρα για απόδειξη της γνησιότητάς της.[8]

Αυτό είναι απολύτως λογικό από τέτοιου είδους επιστημοσύνη. Μια έρευνα για την προέλευση της “επιστολής” θα οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι πλαστογραφήθηκε και φυσικά κάτι τέτοιο δεν ήταν στις προθέσεις αυτών των “επιστημόνων”. Διακρίνονται για το πόσο είναι αδιάφοροι για την αλήθεια ή την πλαστότητα των δημοσιευμάτων τους.

Στο γράμμα, η υποτιθέμενη Έλενα Πετρόβνα λέει ότι αυτοσχεδιάζει επαφές με πνεύματα και “με αυτή τη μικρή παγίδα” μπορεί να ανακαλύπτει “τις ελπίδες, τα σχέδια και τα μυστικά των πιο επιφυλακτικών και σοβαρών ατόμων”. Επομένως, αυτό θα ήταν χρήσιμο για τη μυστική αστυνομία. [9]

Η φανταστική “Έλενα Μπλαβάτσκυ” λέει στη Ρωσική μυστική αστυνομία ότι, μετά από μακρόχρονες διαπραγματεύσεις με το Βατικανό, της προτάθηκε να δωροδοκηθεί με 20.000 έως 30.000 φράγκα ετησίως για να δουλέψει σαν μυστική πράκτορας του Πάπα. Μια και δεν υπήρξε τελική συμφωνία, η “Μπλαβάτσκυ” του Δρα Αλγκέο δωροδοκήθηκε με 5.000 φράγκα από έναν Ρωμαιοκαθολικό Καρδινάλιο δίνοντάς του την υπόσχεση ότι θα δούλευε για λογαριασμό του Πάπα στο μέλλον. Έπειτα με μελιστάλαχτο ύφος προσθέτει ότι θα προτιμούσε να πάρει χρήματα από τη μυστική αστυνομία της Ρωσίας, από αγάπη για την πατρίδα της. [10]

Το περίεργο αστρικό βουντού που κατασκεύασε ο Κος Σολόβιοφ και που χρησιμοποίησε σαν εργαλείο για να βλάψει το κίνημα ομολογεί, με άλλα λόγια, ότι είναι κλέφτρα και ότι χαρτοπαίζει.

Ο Κος Αλγκέο μοιάζει να συγγενεύει μ' αυτόν τον χαρακτήρα που είναι αποκύημα της φαντασίας (ίσως μόνο σε επίπεδο εκδότη), αφού ακόμα αρνείται να παραδεχτεί – εν έτει 2010- ότι κάτι τέτοιο είναι προφανές ψέμα.

Η βουντού κούκλα γράφει:

Το 1853 στο Μπάαντεν -Μπάαντεν, έχοντας χάσει στη ρουλέτασυναίνεσα σ' αυτά που μου ζήτησε ένας άγνωστος κύριος, κάποιος Ρώσος, που είχε ήδη δείξει ενδιαφέρον για τις δραστηριότητές μου. Μου πρόσφερε 2.000 φράγκα υπό τον όρο να βρω τρόπο να υποκλέψω δύο Γερμανικές επιστολές (των οποίων το περιεχόμενο μού ήταν άγνωστο) που με πολύ έξυπνο τρόπο είχε κρύψει ο Πολωνός Κόμης Καϊλέκι που τότε ήταν στην υπηρεσία του Πρώσου βασιλιά. Ο κύριος ήταν στρατιωτικός. Εγώ είχα μείνει χωρίς λεφτά, κάθε Ρώσος είχε τη συμπάθειά μου, δεν μπορούσα να γυρίσω στη Ρωσία εκείνη την εποχή κι αυτό με πίκραινε πάρα πολύ. Συμφώνησα και σε τρεις ημέρες πήρα αυτά τα γράμματα με μεγάλη δυσκολία και διατρέχοντας μεγάλο κίνδυνο. Τότε ο κύριος μου είπε ότι θα ήταν καλύτερα για μένα να γυρίσω στη Ρωσία, ότι είχα αρκετό ταλέντο που θα ήταν χρήσιμο στη χώρα μου και ότι, εάν κάποια στιγμή επέλεγα να αλλάξω τρόπο ζωής ασχολούμενη με κάτι σοβαρό, δεν είχα παρά να προσεγγίσω το Τρίτο Τμήμα και να αφήσω εκεί το όνομα και τη διεύθυνσή μου....”[11]

Είναι φανερό ότι η κοινή λογική του Κου Αλγκέο και της Επιτροπής του δεν ήταν αρκετή για να τους οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι ένα τέτοιο γράμμα ήταν πλαστό. Τείνει κανείς να πιστέψει ότι  εξάντλησαν την ορθή κρίση τους με το να δημοσιεύσουν αυτά τα ψέματα. Δεν χρειάζεται να αναπαράξουμε εδώ όλες τις συκοφαντίες που είναι συγκεντρωμένες σ' αυτό το “γράμμα”. Αρκεί να πούμε ότι το κείμενο συνεχίζεται στο ίδιο επίπεδο με τα παραπάνω παραδείγματα.

Όλοι οι σημαντικοί θεοσοφικοί βιογράφοι της Ε.Π.Μπ. και οι ιστορικοί της Εταιρείας του Αντυάρ  μαρτυρούν ότι ο Βσέβολοντ Σολόβιοφ προσπάθησε να διεισδύσει στο Θεοσοφικό κίνημα και ότι – αποτυγχάνοντας στην προσπάθειά του – στράφηκε εναντίον του και ειδικότερα εναντίον της

Ε.Π.Μ.

Κανένας θεοσοφικός ιστορικός δεν επιδοκιμάζει τα “παραμύθια” του Βσέβολοντ Σολόβιοφ εναντίον της Ε.Π.Μ. Ο Χένρυ Όλκοτ, η Σύλβια Κράνστον, ο Τζιν Όβερτον Φούλερ, ο Χάουαρντ Μέρφετ και η Τζόζεφιν Ράνσομ, όλοι παίρνουν την ίδια θέση απέναντι στον Σολόβιοφ. [12]. Κανένας σημαντικό στέλεχος της ηγεσίας του Αντυάρ πριν από τον Τζων Αλγκέο δεν επέδειξε  παρόμοια ασέβεια στο πρόσωπό της.

Ο Σολόβιοφ κατηγόρησε την Μπλαβάτσκυ ότι επινόησε όλη την ιδέα σχετικά με τους Μαχάτμα και τη διδασκαλία της θεοσοφίας. Μια τέτοια κατηγορία είναι αφεαυτής αντιφατική, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι η Ε.Π.Μ., ήταν αρκετά σοφή ώστε να γράψει μόνη της τη “Μυστική Δοξασία”, την “Αποκαλυμμένη Ίσιδα”, τη “Φωνή της Σιγής” και άλλα έργα απροσμέτρητου βάθους και σοφίας.

Κατά τον Σολόβιοφ, η Ε.Π.Μ. εξαπατούσε, έλεγε ψέμματα συνέχεια και έζησε ανήθικη ζωή.

Και επιπλέον εμπνεύστηκε την ιδέα ότι η Ε.Π.Μ. υπήρξε κατάσκοπος των Ρώσων. Αυτός είναι ο άνθρωπος που ο Κος Τζων Αλγκέο πιστεύει ότι είναι αξιόπιστη πηγή ιστορικών ντοκουμέντων. Ο Δρ Αλγκέο και η Επιτροπή του μάλλον απέφυγαν να διαβάσουν τον τόμο “Επιστολές της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ προς τον Α.Π.Σίνετ”. Θα ήταν πολύ παρακινδυνευμένο για την εκδοτική τους πολιτική να κάνουν κάτι τέτοιο, γιατί εκεί μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει την αλήθεια πάνω σ' αυτό το ζήτημα. Αναφερόμενη στη θεωρία περί “Ρωσίδας κατασκόπου” έγραψε η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ τον Φεβρουάριο του 1887 σε μια επιστολή προς τον Κο Άλφρεντ Π. Σίνετ, που ήταν Άγγλος:

Και να σκεφτεί κανείς (...) ότι η κυβέρνησή σας εδώ και στην Ινδία είναι τόσο ανόητα κοντόφθαλμη ώστε να μη βλέπει πως όχι μόνο δεν είμαι ούτε υπήρξα ποτέ Ρωσίδα Κατάσκοπος – αλλά ότι η ίδια η ευμάρεια, η πρόοδος και η ευημερία της Θ. Ε. εξαρτάται από το να είναι ήσυχα τα πράγματα στα χρόνια που θα έρθουν. (...) Αγαπάω πολύ τους συμπατριώτες μου και την πατρίδα μου, αλλά αγαπάω ακόμα περισσότερο την Ινδία και τον Δάσκαλο και η περιφρόνησή μου για την ανοησία της Ρωσικής Κυβέρνησης και διπλωματίας δεν γνωρίζει όρια”. [13]

Η ίδια η Ε.Π.Μ. σχολίασε το γράμμα του Σολόβιοφ που κατηγορήθηκε ότι έγραψε και απέστειλε στις Ρωσικές Μυστικές Υπηρεσίες:

Είπε [ο Σολόβιοφ] ότι είχε δει στο Γραφείο των Μυστικών Υπηρεσιών έγγραφα όπου εγώ προσφερόμουν να γίνω Κατάσκοπος της Ρωσικής Κυβέρνησης. (....) Προσποιείται ότι μετέφρασε κατά λέξη τα Ρωσικά μου γράμματα προς αυτόν και ότι η Κυρία ντε Μοσιέ τα έχει σ' ένα μεγάλο ντοσιέ. Εγώ, λοιπόν, του έγραψα τρία μόνο γράμματα από το Wurzburg σε απάντηση των δικών του – και όσα λέει ο Κος Γκ....ντ για το περιεχόμενο. Είναι όλα, από αρχής μέχρι τέλους,  δικές  του επινοήσεις. Ο Σολόβιοφ είναι είτε τρελός είτε κάνει τον τρελό γιατί, έχοντας εκτεθεί προτείνοντάς μου να κάνω κατασκοπεία με ανταλλάγματα, φοβάται τώρα μήπως μιλήσω και τον εκθέσω στην Αγία Πετρούπολη. Κι αυτό θα κάνω, το ορκίζομαι[14]

Στη συνέχεια η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ αποκαλύπτει το επίπεδο της προσωπικής ηθικής του Κου Σολόβιοφ:

Θα πω σ' όλο τον κόσμο τον βίο και την πολιτεία του ανθρώπου που με κατηγορεί ότι ήμουνα ανήθικη στα νιάτα μου -και θα φανερώσω πως ζει με την αδελφή της γυναίκας του, που, αφού την διέφθειρε, την εμφανίζει δεξιά κι αριστερά σαν νόμιμη σύζυγό του! [15]

Σε άλλο σημείο, η Ε.Π.Μ. σχολιάζει ευθέως τους ανθρώπους που πιστεύουν ή προσποιούνται ότι πιστεύουν τα σχετικά με την “απάτη και τη θεωρία περί κατασκοπείας”. Γράφει:

Αυτοί (....) θα πρέπει να εξηγήσουν όσα ακόμα και οι συκοφάντες μου της κατηγορίας των Padri και της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών δεν μπόρεσαν να εξηγήσουν μέχρι σήμερα, δηλαδή, ποιό ήταν το κίνητρο μιας τέτοιας απάτης. Θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί, αντί να δεχτώ χρήματα και να πλουτίσω, έδωσα στην Εταιρεία κάθε δεκάρα που κέρδισα με το συγγραφικό μου έργο, γιατί παράλληλα εξόντωσα σχεδόν τον εαυτό μου με την υπερβολική εργασία και τον αδιάκοπο μόχθο χρόνο με τον χρόνο, υποσκπάπτοντας την υγεία μου, έτσι που, χωρίς τη βοήθεια που κατ' επανάληψη μου έδωσε ο Δάσκαλός μου, θα είχα πεθάνει εδώ και πολύ καιρό από τις συνέπειες τέτοιας σκληρής εθελοντικής εργασίας. Γιατί η γελοία θεωρία ότι ήμουν Ρωσίδα πράκτορας, εάν ακόμα εξακολουθεί να έχει απήχηση σε κάποιους ανόητους νόες, έχει οπωσδήποτε εξαφανιστεί προ πολλού, από τους επίσημους Αγγλο-Ινδούς”. [16]

Όσο για τις ψευδο-επιστολές που καταλογίζονται στην Ε.Π.Μ. ένας από τους Μαχάτμα προειδοποίησε τον Κο Άλφρεντ Σίνετ γι' αυτές το 1884. Γράφοντας για τις επιθέσεις κατά του Θεοσοφικού κινήματος, που γίνονταν από την “Εκκλησιαστική Αγγλία και την επίσημη Αγγλο-Ινδία”, έγραψε ένας Δάσκαλος:

Ο αέρας μυρίζει δηλητήριο προδοσίας. (....) Κάθε αισχρό τέχνασμα θα χρησιμοποιηθεί στο μέλλον όπως έχει γίνει τώρα για να κηλιδώσει εμάς ως ιδρυτές του και εσάς ως υποστηρικτές του. Γιατί  οι αντίπαλοί μας εκπροσωπούν τεράστια κατεστημένα συμφέροντα και έχουν ένθερμους συμπαραστάτες ανάμεσα στους Ντούγκπα στο Μπουτάν και στο Βατικανό!.”

Λίγο παρακάτω, ο Δάσκαλος επεξηγεί:

Ίσως προσπαθήσουν να κλονίσουν, περισσότερο από όσο ήδη έχουν προσπαθήσει, την εμπιστοσύνη σας με πλαστά γράμματα που υποτίθεται ότι θα προέρχονται από το εργαστήρι της Ε.Π.Μ. και άλλων ή με χαλκευμένα έγγραφα που θα αποδεικνύουν τάχα και θα μαρτυρούν την απάτη και την πρόθεσή της να την επαναλάβει”. [17]

Αναφορικά με τη δημιουργία μιας τεχνητής αντι-θεοσοφικής εικόνας της Ε.Π.Μ. - μιας αστρικής βουντού κούκλας μόνο και μόνο για να επιτεθούν σ΄αυτή τη Μύστιδα και στην αποστολή της να βοηθήσει την ανθρωπότητα, πρέπει να μην ξεχνάμε τα ίδια της τα λόγια προς την Κόμισσα Βαχτμάιστερ:

Δεν μπορείς να φανταστείς πώς είναι να αισθάνεσαι τόσες πολλές αρνητικές σκέψεις και ρεύματα να στρέφονται καταπάνω σου. Είναι σα να σε τρυπάνε χίλιες βελόνες κι εγώ πρέπει συνέχεια να υψώνω ένα τείχος προστασίας γύρω μου.[18]

Ο ανώτερος εαυτός της Ε.Π.Μ. δεν έχει εξαντλήσει το κάρμα με το Θεοσοφικό κίνημα.  Δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. Επομένως, υπάρχουν πολλοί πρακτικοί λόγοι για να προστατευτεί ο λεπτός μαγνητισμός της στο κέντρο της αύρας του Θεοσοφικού κινήματος.

Δεν χρειάζεται εμείς να επιτρέψουμε η προδοσία να επαναλαμβάνεται στο διηνεκές. Στο πρώτο μισό του 21ου αιώνα, είναι καιρός πια οι θεόσοφοι – συμπεριλαμβανομένων και όσων ανήκουν στην εταιρεία του Αντυάρ – να καθιερώσουν πολύ υψηλότερα επίπεδα φιλαλήθειας και ηθικής, σε κάθε τομέα του κινήματος. Αυτό δεν πρέπει να είναι ακατόρθωτο. Υπάρχουν λόγοι για να είμαστε αισιόδοξοι.

Μια αμερόληπτη παρατήρηση δείχνει ότι το Θεοσοφικό κίνημα έχει μεγάλες και ιερές δυνατότητες που θα εξελιχτούν στον παρόντα αιώνα. Κάθε αληθινός θεόσοφος, όπου κι αν βρίσκεται, ό,τι κι αν κάνει, μπορεί να ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙ να τις βοηθήσει να ευδοκιμήσουν.

Το Θεοσοφικό κίνημα είναι ίδιο κι απαράλλαχτο σε όλο τον κόσμο. Δεν υπάρχουν χωριστικές τάσεις   στους κόλπους του παρά μόνο στο εξωτερικό επίπεδο της μάγια ή της ψευδαίσθησης.

Αλληλεγγύη, έντιμος διάλογος πάνω σε δύσκολα ζητήματα και κοινός κώδικας ηθικής υπευθυνότητας είναι μερικές από τις καλύτερες κατευθυντήριες γραμμές για το μέλλον του κινήματος.

«Σε κάθε περίπτωση, δόθηκε η ευκαιρία στον εκάστοτε προδότη και εχθρό να αντλήσει  ανυπολόγιστο καλό για το προσωπικό του Κάρμα, αν δεν υπερίσχυε η ηθική του ανειλικρίνεια.»(19)

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Βλέπε το άρθρο “Σε Υπεράσπιση της Γηραιάς Κυρίας” του Κάρλος Καρντόσο Αβελίνε στο

www.esoteric-philosophy.com και www.filosofiaesoterica.com

 [2] Η έκδοση των “Επιστολών της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ – Τόμος Ι” (Θεοσοφικός Εκδοτικός Οίκος, ΗΠΑ, Δεκέμβριος 2003, 634 σελίδες) έγινε από τον Τζων Αλγκέο, με τη βοήθεια της Αντέλ Αλγκέο και μιας Εκδοτικής Επιτροπής που περιελάμβανε τους: Ντάνιελ Χ. Κάλντγουελ, Ντάρα Εκλουντ, Ρόμπερτ Έλγουντ, Τζόυ Μιλς και Νίκολας Γουίικς. Πρέπει να αναφερθεί ότι οι Ντάρα Εκλουντ και Νίκολας Γουίικς προσπάθησαν πράγματι να επιστήσουν την προσοχή του Εκδότη ενάντια στη χρήση πλαστών επιστολών. Ο Εκδότης αποφάσισε ότι δεν ήθελε να τους ακούσει. Λίγα χρόνια μετά την έκδοση του τόμου με τις ψευδο-επιστολές, ο Μίκαελ Γκομέζ έγραψε ότι κι αυτός είχε συμμετάσχει στην εκδοτική επιτροπή. Ο Γκομέζ το ανακοίνωσε στο φυλλάδιό του “Συνταγματάρχης Όλκοτ και οι Θεραπευτικές Τέχνες”, Διάλεξη για την Μπλαβάτσκυ 2007, Θεοσοφικός Εκδοτικός Οίκος, Λονδίνο, 52 σελίδες, 2007, σ. 49

 [3] Ρόμπερτ Κρόσμπι “Ο Φιλικός Φιλόσοφος”, έκδοση της Εταιρείας της Θεοσοφίας, Λος Άντζελες, 1945, βλέπε σ.150

 [4] “Η Φωνή της Σιγής”, σε μετάφραση και σχολιασμό της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, Εταιρεία της Θεοσοφίας, Λος Άντζελες, 1987, Απόσπασμα ΙΙ, σ.33

 [5] “Οι Επιστολές της Ε.Π.Μπλαβάστκυ προς τον Α.Π.Σίνετ” ακριβές αντίτυπο, T.U.P. Πασαντίνα, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 1973, 404 σελίδες, βλέπε Επιστολή XLVI, σ.114

 [6] Περιοδικό “The Quest” ( “Η Αναζήτηση”), Φιλοσοφία, Επιστήμη, Θρησκεία, Τέχνες, τόμος 92, αριθμός 1, Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2004, τελευταίες σελίδες του τεύχους.

 [7] “Να κατασκοπεύει κανείς ή να Μην Κατασκοπεύει: “Η Επιστολή” της Κυρίας Μπλαβάτσκυ προς το Τρίτο Τμήμα”, άρθρο από την Δρα Μαρία Κάρλσον, Περιοδικό “Θεοσοφική Ιστορία”, Ιούλιος 1995, σ. 225

 [8] “Θεοσοφική Ιστορία”, Ιούλιος 1995, σ. 226

[9] “Θεοσοφική Ιστορία”, Ιούλιος 1995, σ. 227

[10] “Θεοσοφική Ιστορία”, Ιούλιος 1995, σ. 228-229

[11] “Θεοσοφική Ιστορία”, Ιούλιος 1995, σ. 230

 [12] Μαρτυρίες για όσα λένε οι ιστορικοί αναφορικά με τον Βσέβολοντ Σολόβιοφ, βλέπε άρθρο “Σε Υπεράσπιση της Γηραιάς Κυρίας”. Αναφορά σ' αυτό το άρθρο γίνεται και στη σημείωση [1] ανωτέρω.

 [13] “Οι Επιστολές της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ προς τον Α.Π.Σίνετ”, T.U.P., Πασαντίνα, Καλιφόρνια, 1992, σ. 206

 [14] “Οι Επιστολές της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ προς τον Α.Π.Σίνετ”, T.U.P., Πασαντίνα, Καλιφόρνια,

σ. 208

 [15] “Οι Επιστολές της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ προς τον Α.Π.Σίνετ” T.U.P., Πασαντίνα, ίδια σελίδα (σ.208)

 [16] “Γιατί Δεν Επιστρέφω στην Ινδία” της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ στα “Άπαντα Μπλαβάτσκυ”, Θεοσοφικός Εκδοτικός Οίκος, Ινδία, Τόμος ΧΙΙ, 1980, 859 σελίδες, βλέπε σσ. 161-162 και “Ο Υδροχοϊκός Θεόσοφος”, Νοέμβριος 2004, σ.04

 [17] “Οι Επιστολές του Μαχάτμα στον Α.Π.Σίνετ”, έκδοση T.U.P., Πασαντίνα, Καλιφόρνια, 1992, 493 σελίδες, βλέπε επιστολή LV, σ.322. Αυτή είναι η 130η επιστολή στη Χρονολογική έκδοση (Θεοσοφικός Εκδοτικός Οίκος - Φιλιππίνες)

 

[18] Τα λόγια αυτά της Ε.Π.Μ. παρατίθενται αυτούσια από την Κόμισσα Βαχτμάιστερ στο βιβλίο της “Αναμνήσεις της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ και “Η Μυστική Δοξασία”.

Βλέπε “Ε.Π.Μ. - Η Εκπληκτική Ζωή και Επιρροή της Έλενα Μπλαβάτσκυ, Ιδρύτριας του Σύγχρονου Θεοσοφικού Κινήματος”, Σύλβια Κράνστον, G.P. Putnam's Sons, Νέα Υόρκη, 1993, 648 σελίδες, βλέπε σ. 296.

[19] Ένας Δάσκαλος της Σοφίας στις “Επιστολές του Μαχάτμα”, Επιστολή XCI -b, έκδοση T.U.P., σ. 416

 Δημοσίευση στο

www.TheosophyOnline.com

 

© blavatsky.gr 
Επιτρέπεται η αντιγραφή αποσπασμάτων υπό τον όρο ότι δεν γίνονται αλλαγές, δεν προστίθενται λέξεις ή εικόνες και ότι η πηγή αναγράφεται πλήρως και σωστά.