Οι Κίνδυνοι του Ψυχισμού

Ο Ψυχισμός είναι ένας όρος που προέρχεται από τη λέξη ψυχή. Καλύπτει κάθε όψη και εκδήλωση των δυνάμεων της ανθρώπινης καθώς και της θείας ψυχής. Δηλώνει μια κατάσταση έντονης εσωτερικής αισθαντικότητας και μια παραγωγή φαινομένων οφειλομένων στην παρ’αίσθηση αντίληψη των πραγμάτων. Στον ψυχισμό ανήκουν τα φαινόμενα της διαμεσότητας, της απλής διόρασης στο αστρικό φως, της προφητείας, της διαίσθησης και της ενόρασης.

Στην Επιστολή της προς το πέμπτο ετήσιο Συνέδριο, η Ε.Π.Μ. λέει τα εξής για τον ψυχισμό και τα φαινόμενά του:

“Η θέση σας ως πρόδρομοι της έκτης υποφυλής της πέμπτης ρίζας-φυλής έχει τους δικούς της κινδύνους αλλά τα δικά της ευεργετήματα. Ο Ψυχισμός με όλα του τα δέλεαρ αλλά και τους κινδύνους του, αναπτύσσεται ανάμεσά σας και πρέπει να προσέχετε ως προς την ταχύτητα της νοητικής και πνευματικής ανάπτυξης. Οι ψυχικές ικανότητες είναι άριστες όταν είναι υπό έλεγχο και κατευθύνονται από τη Νοητική αρχή και τότε η βοήθεια τους είναι αξιόλογη. Όμως, όταν αυτές οι ικανότητες είναι ανεξέλεγκτες, και ελέγχουν αντί να ελέγχονται, χρησιμοποιούν αντί να χρησιμοποιούνται, οδηγούν τον σπουδαστή στις πλέον επικίνδυνες αυταπάτες και σε βέβαιη ηθική διάλυση.  Παρατηρείστε επομένως προσεκτικά αυτή την ανάπτυξη που είναι αναπόφευκτη για τη φυλή σας και την εξελικτική αυτή περίοδο έτσι ώστε τελικά να αποβεί σε καλό αντί σε κακό….»(Επιστολή της Ε.Π.Μ. προς το πέμπτο ετήσιο Συνέδριο, Άπαντα, τόμος 13ος, σ.173)

 

 

Οι κόσμοι των αντανακλάσεων

Τα πρωτότυπα ή οι Ιδέες των πραγμάτων υπάρχουν πρώτα στο πεδίο της Θείας Αιώνιας Συνειδητότητας και απ’εκεί αντανακλώνται αναστραμμένα στο Αστρικό Φως, και στη συνέχεια στο κατώτερο πεδίο της γήινης ζωής, αναπαράγοντας σαν κασέτα, τις πληροφορίες. Υπάρχει επομένως μια συνεχής αντανάκλαση και ένας αντικατοπτρισμός και αυτό είναι ένας από τους θεμελιώδεις συμπαντικούς νόμους. Το ανώτερο αντανακλώμενο διαφοροποιείται  στο κατώτερο και αυτό ακριβώς συμβαίνει ανάμεσα στο αστρικό φως και το γήινο πεδίο μέσα στο οποίο ζούμε.

Επίσης, ό,τι σχηματίζεται από τη δική μας αντίληψη αντανακλάται στο αστρικό φως.Ο άνθρωπος, είναι ένας μικρόκοσμος συνδεδεμένος με τις επτά αρχές και τους νόμους που κατευθύνουν το σύμπαν  και τον ίδιο. Διαθέτοντας δύο φύσεις, την ατομικότητα και την προσωπικότητα, υπάρχει στο αστρικό φως και λειτουργεί κυρίως με την αστρική του ψυχή. H ατομικότητά του ανήκει στο πεδίο του ακάσα.

Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο Αστρικό Φως και το Ακάσα. Στο Ακάσα που λέγεται και Πρωταρχική Ουσία υπάρχει η Θεία Σκέψη (ΜΔ, 1,2,ΙΙΙ) και από το Ακάσα εκδηλώνεται ο μελλοντικός Κόσμος με τις φθίνουσες υλικές του διαφοροποιήσεις. Η ατομικότητά μας είναι μιας ίδιας ουσίας με το Ακάσα, ενώ η προσωπικότητά μας υπάρχει στο Αστρικό Φως, στις κατώτερες υποδιαιρέσεις του που είναι ο χώρος των ανεστραμμένων πρωτοτύπων και των προσωπικών σκεπτομορφών.

«Ο άνθρωπος είναι ένας ελεύθερος πράκτορας κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη γη. Δεν μπορεί να γλυτώσει από το πεπρωμένο του που τον κυβερνάει… που από τη γέννηση έως τον θάνατο κάθε άνθρωπος πλέκει κλωστή με κλωστή, γύρω από  τον εαυτό του. Αυτό δε το πεπρωμένο οδηγείται είτε από την ουράνια φωνή του αόρατου πρωτοτύπου που είναι έξω από μας, είτε από τη διαβολική φωνή του εσωτερικού μας αστρικού ή εσωτερικού ανθρώπου». ΜΔ Ι 639

Η ανθρώπινη συνειδητότητα είναι περιορισμένη στην αστρικο-φυσική ύλη ενώ οι πνευματικές αρχές που ανήκουν στην ατομικότητα, είναι λανθάνουσες στον φυσικό μας κόσμο. Ακόμη και η αστρική μας συνειδητότητα δεν λειτουργεί ανεξάρτητα από το φυσικό μας σώμα.

Με εξαιρέσεις κάποια άτομα που έχουν εκ γενετής κάποιες αστρικές αισθήσεις περισσότερο αναπτυγμένες, όπως είναι η διόραση, η διακοή, κλπ, το υπόλοιπο της ανθρωπότητας οργανώνει και αναπτύσσει βραδέως την αστρική του φύση της οποίας η πλήρης ανάπτυξη ανήκει στο μέλλον της εξέλιξης της ανθρωπότητας.

Για να αντιληφθούμε τη λειτουργία του ψυχισμού και των φαινομένων του θα πρέπει να κατανοήσουμε το νόμο της πολικότητας. Εξαιτίας αυτού του νόμου, κάθε εντύπωση, που είναι σχηματοποιημένη κίνηση - απ’όπου κι αν προέρχεται καταγράφεται σε κασέτες ή ολογράμματα πάνω στην αστρική ύλη. Κάθε σκέψη και επιθυμία μας κινούμενες από το Εγώ μας, πολώνονται πάνω στην αστρική ύλη δηλαδή αντανακλώνται σχηματίζοντας εικόνες που επίσης καταγράφονται πάνω στο ατομικό μας αστρικό σώμα. Οι εικόνες αυτές που έχουν τη ρίζα τους στις προσωπικές εντυπώσεις, σχηματίζουν το ατομικό μας αρχείο που αποθηκεύεται στο αιτιατό μας σώμα και αυτές καθορίζουν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας και τις τάσεις μας σε κάθε νέα ενσάρκωση. Στο Αιτιατό, σανσκριτικά λέγεται Καράνα Σαρίρα, βρίσκονται οι αιτίες των επαναγεννήσεών μας.
Η ηπιότερη και βαθύτερη εντύπωση έχει μεγαλύτερη διάρκεια και μεγαλύτερη επίδραση. Καθώς κάθε εντύπωση έχει σχέση και με τους άλλους και προκαλεί μια εικόνα στην ατομική αύρα, μέσω αυτής δημιουργείται μια σχέση ανάμεσα στις αύρες των άλλων. Αυτό δε το σύνολο των ατομικών εντυπώσεων αποτελεί το πλέγμα της προσωπικής μας πλάνης και παράλληλα προσφέρει ένα ευρύ φάσμα εικόνων-πλάνης στο διορατικό.

Το Αστρικό Φως είναι ένας ρυθμιστής στη Φύση. Η μεταβίβαση της δόνησης διαμέσου αυτού είναι ακαριαία, καθώς ο ρυθμός του είναι πολύ ταχύτερος από αυτόν του ηλεκτρισμού. Κάτω από τούτες τις προϋποθέσεις η προβολή της προσωπικής μας σκέψης είναι άμεση και το διάμεσο το μόνο που κάνει είναι να αναμιγνύει την προσωπική του σκέψη με άλλες παρόμοιες ή διαφορετικές που κυκλοφορούν στο αστρικό.

Η ενημέρωση των διαμέσων με τις σχετικές γνώσεις που μας παρέχει η Αρχαία Σοφία είναι απαραίτητη, γιατί έτσι το διάμεσο κατανοεί τις διαδικασίες, και τις ελέγχει αντί να το ελέγχουν.

 «Εάν ο διορατικός ή ο προφήτης δεν μπορέσει να πάει πέραν του επιπέδου της πλάνης, δεν μπορεί ποτέ να δεί την αλήθεια, αλλά θα πνιγεί σε έναν ωκεανό αυταπάτης και ψευδαισθήσεων. .» ( Άπαντα, 10ος τόμος, σ. 361) (CW X 361)

Σε ένα σημείο της Μυστικής Δοξασίας, η Ε.Π.Μ. λέει ότι «Το Αστρικό Φως έχει με το Ακάσα και το Άνιμα Μπούντι την ίδια σχέση που έχει ο Σατανάς με τη Θεότητα.» (ΜΔ, Ι 198, σημ.3)

Αν, λοιπόν, κάποιος θα ήθελε να συνδεθεί με τα Αρχέτυπα που βρίσκονται στο Ακάσα, θα πρέπει να ενεργοποιήσει εκείνες τις αρχές του μέσω των οποίων μπορεί να συνδεθεί με αυτό το επίπεδο. 

 «Η ανώτερη διόραση που ονομάζεται πνευματικό όραμα, είναι σπάνια» λέει ο Ου.Τζατζ. «Ο κοινός διορατικός ασχολείται με τις εικόνες της Αστρικής ύλης, ενώ η ενόραση ανήκει μόνο σε όσους είναι αγνοί, αφοσιωμένοι και σταθεροί… Μπορεί να αποκτηθεί μέσω μιας ειδικής ανάπτυξης ορισμένων οργάνων διαμέσου των οποίων είναι δυνατή αυτή η ικανότητα και μετά από μεγάλη πειθαρχία, μακρά εξάσκηση και ύψιστο αλτρουϊσμό. Κάθε άλλο είδος διορατικότητας είναι μεταβατικό, ανεπαρκές, αποσπασματικό, και έχει να κάνει μόνο με την ύλη και την πλάνη».

Ας δούμε τί λέει επίσης η Ε.Π.Μ. σχετικά με τα παραπάνω:

«Αν ο Ανώτερος  Νους – αμετάβλητος και αθάνατος – είναι από τη θεία ομογενή ουσία  του Αλάγια-Ακάσα (Άπαντα Μπλαβάτσκυ, Χ σ. 324, «Πρακτικά του τμήματος Μπλαβάτσκυ»), ή Μάχατ – η αντανάκλαση του, ο Προσωπικός Νους, είναι μια προσωρινή  «Αρχή»  της ουσίας του Αστρικού Φωτός. Σαν μια καθαρή ακτίνα του «Υιού του Παγκόσμιου Νου»,  δεν μπορεί να λειτουργήσει στο σώμα και παραμένει αδύναμο πάνω από τα τρικυμιώδη όργανα της Υλης. Ετσι, ενώ η εσωτερική του σύσταση είναι μανασική, το «σώμα»  του, ή καλύτερα η λειτουργούσα του ουσία, είναι ετερογενής και εμποτίζεται με Αστρικό Φως, το κατώτατο  στοιχείο  του Αιθέρα. Είναι μέρος της αποστολής  της μανασικής ακτίνας, να  απαλλαγεί σταδιακά από το τυφλό, απατηλό στοιχείο που, αν και το κάνει μια ενεργή πνευματική οντότητα στο επίπεδο αυτό, το φέρνει τόσο κοντά με την Υλη ώστε να  επισκιάσει τη θεία φύση του και να αχρηστεύσει τις διαισθήσεις του.»   ( Άπαντα  ΧΙΙ  371, «Ψυχική και Νοητική Πράξη»)

 Αστρικό ξελόγιασμα

 Ο πρώτος κίνδυνος στον ψυχισμό, είναι να εκλαμβάνει ο ενδιάμεσος και η παρέα του τις εικόνες του αστρικού φωτός για πραγματικότητες. Είτε αυτές αφορούν το αμέσως επόμενο πεδίο του φυσικού, που λέγεται και αστρικό γήινο φως, είτε αφορούν σε άλλες υποδιαιρέσεις του αστρικού φωτός ακόμη πιο πάνω. Εφόσον και όσο ο ενδιάμεσος είναι δέσμιος της αστρικής του ψυχής δηλαδή της προσωπικότητάς του, δεν είναι σε θέση να συντονιστεί με την πηγή της θείας σοφίας. Αυτό μπορεί να γίνει μόνον από εκείνους που ονομάζουμε προφήτες και πνευματικούς ανθρώπους. Οι υπόλοιποι ψαρεύουν από το μορφογενετικό πεδίο ή τα ολογράμματα του γήϊνου αστρικού με το οποίο είναι συντονισμένοι και το οποίο διαμορφώνεται από τις σκεπτομορφές της δικής μας ανθρωπότητας.

 Οι εικόνες-σκεπτομορφές του Αστρικού Φωτός ακολουθούν μια κατάταξη από το ανώτερο προς το κατώτερο, ως εξής:

Α) Οι Σκεπτομορφές εκείνων που μελέτησαν και εργάστηκαν πάνω στην πνευματική γνώση που μας παρέχει η Αρχαία Σοφία ή Θεοσοφία. Και σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να έχει αναπτυχθεί η διαίσθηση και η ενόραση του ατόμου και όχι η διόραση. Η διαίσθηση και η ενόραση είναι ιδιότητες της ατομικότητας. (άτμα-μπούντι-ανώτερο μάνας).

Β) Οι σκεπτομορφές εκείνων που διατύπωσαν δικές τους θεωρίες που οι περισσότερες είναι λανθασμένες, και

Γ)εικόνες που διαμορφώνονται από τις εντελώς αισθησιακές εξαρτήσεις.

 Τί επηρεάζει τα Ψυχικά Φαινόμενα

 Ας δούμε μερικά από όσα αναφέρει ο Ου. Τζατζ στον Ωκεανό της Θεοσοφίας, στο κεφάλαιο XVII, σχετικά με τις προϋποθέσεις που θα πρέπει να ισχύουν στην παραγωγή ψυχικών φαινομένων. Είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε και να αποδεχόμαστε τα ακόλουθα : υπάρχει….

 1. Η αστρική, πνευματική και ψυχική κληρονομικότητα του ανθρώπου ως όντος που γνωρίζει, συλλογίζεται, αισθάνεται και ενεργεί μέσω του σώματος, του αστρικού σώματος και της ψυχής. (Ο άνθρωπος είναι μια αθάνατη Μονάδα).

 2. Η φύση, το μέγεθος, η λειτουργία και η ισχύς των εσώτερων αστρικών οργάνων και ιδιοτήτων του ανθρώπου που περιλαμβάνονται στους όρους αστρικό σώμα και κάμα (επιθυμία και πάθος). Ότι αυτά δεν παροπλίζονται από την υπέρβαση ή τον ύπνο, αλλά καθόσον αφορά στο διάμεσο επαυξάνονται όταν βρίσκεται σε trance, δηλαδή ύπνωση ή ημι-ύπνωση. Παράλληλα, η δράση τους δεν είναι ελεύθερη αλλά κατευθύνεται από το ομαδικό νήμα της σκέψης των παρακαθήμενων. Μπορεί επίσης, να κατευθύνεται από την υπερισχύουσα θέληση ενός εκ των παρακαθημένων ή και από το κυριαρχούν "διαβολικό κάμα-ρούπα" του παρασκηνίου. (Κάμα-ρούπα: είναι το σώμα της επιθυμίας, ανήκει στην κατώτερη φύση μας και κυριαρχεί στην προσωπικότητά μας. Ο εξαγνισμός του αποτελεί έναν από τους κυριότερους στόχους της ατομικής εξέλιξης). Εάν είναι παρών κάποιος δύσπιστος επιστημονικός ερευνητής, η νοητική του προδιάθεση μπορεί εξ ολοκλήρου να αναστείλει τη δράση των δυνάμεων του διαμέσου με μια διαδικασία κρυστάλλωσης, όπως θα λέγαμε.

3.  Το πεπρωμένο καθώς και η προσκόλληση του ανθρώπου μετά θάνατο, με αυτούς που άφησε πίσω στη γη. (στην περίπτωση της νεκρομαντείας)

4. Ο ενδιάμεσος ανάμεσα στο νου και το σώμα - το αστρικό σώμα - αποβάλλεται κατά το θάνατο και παραμένει στο Αστρικό φως μέχρι να διαλυθεί και ο πραγματικός άνθρωπος πηγαίνει στο Ντεβαχάν.

( Ντεβαχάν: μεταθανάτια κατάσταση όπου η ανθρώπινη συνειδητότητα αναπαύεται ζώντας στο όμορφο όνειρο που προβάλλει η ίδια και το οποίο υπάρχει ήδη διαμορφωμένο από τις απόψεις, τις εξαρτήσεις και τις πράξεις του ανθρώπου στη διάρκεια της γήινης ζωής του.)

 5.  Στο Αστρικό φως υπάρχουν όντα που δεν χρησιμοποιούν σώματα σαν τα δικά μας, που δεν είναι ανθρώπινα ως προς τη φύση τους αλλά που έχουν δυνάμεις, ιδιότητες και ένα δικό τους είδος  συνειδητότητας . Περιλαμβάνουν τις στοιχειακές δυνάμεις ή τα ξωτικά της φύσης που χωρίζονται σε πολλές βαθμίδες και που έχουν σχέση με κάθε λειτουργία της Φύσης και κάθε κίνηση του ανθρώπινου νου. Ότι αυτά τα στοιχειακά δρουν αυτόματα σε πνευματιστικές συγκεντρώσεις, ανάλογα με τον τομέα τους, όπου η μια κατηγορία παρουσιάζει εικόνες, η άλλη παράγει ήχους και άλλες εκπολώνουν  αντικείμενα με στόχο την προσκόμιση. Μαζί τους δρουν σε αυτή την  Αστρική σφαίρα οι « άψυχοι άνθρωποι» (Στοιχειά, «περιβλήματα») που ζουν εκεί.

 6.  Υπάρχουν και λειτουργούν απόκρυφοι νόμοι και δυνάμεις στη φύση, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να παράγουν θαυμαστά αποτελέσματα σε αυτό το επίπεδο. Ότι αυτοί οι νόμοι και οι δυνάμεις είναι δυνατό να μπουν σε λειτουργία από τον υποσυνείδητο άνθρωπο και από τα στοιχειακά είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα και πως πολλές από τις απόκρυφες αυτές λειτουργίες γίνονται αυτόματα, όπως ακριβώς παγώνει το νερό από το πολύ κρύο ή λιώνει ο πάγος από τη ζέστη.

7. Το Αστρικό σώμα του διαμέσου, συμμετέχοντας στη φύση της Αστρικής ύλης, μπορεί να προεκταθεί πέραν του φυσικού σώματος, μπορεί να δράσει  εκτός των ορίων του και μπορεί, επίσης, να εκτείνει κατά καιρούς οποιοδήποτε τμήμα του π.χ. χέρι, βραχίονα ή πόδι και έτσι να μετακινεί αντικείμενα, να συντάσσει γράμματα, να προκαλέσει σωματική αδιαθεσία κ.ο.κ επ’ άπειρον. Και πως στο αστρικό σώμα οποιουδήποτε ανθρώπου μπορεί να ασκηθεί αίσθηση, η οποία μεταδιδόμενη στον εγκέφαλο , κάνει τον άνθρωπο να νομίζει πως τον άγγιξαν ή πως άκουσε κάποιον ήχο.

 Κίνδυνοι των Διαμέσων

 Για να γίνει κανείς διάμεσο, πρέπει να αποδιοργανωθεί από φυσιολογική άποψη και ως προς το νευρικό του σύστημα, διότι μέσω του τελευταίου γίνεται η σύνδεση ανάμεσα στους δύο κόσμους. Μόλις ανοίξει η θύρα, όλες οι άγνωστες δυνάμεις ορμούν και καθώς το πιο ακατέργαστο κομμάτι της φύσης βρίσκεται κοντύτερα σε μας, αυτό το τμήμα μας επηρεάζει περισσότερο. Επίσης, η κατώτερη φύση επηρεάζεται άμεσα και διεγείρεται διότι οι δυνάμεις που χρησιμοποιούνται προέρχονται από αυτό το κομμάτι μας. Τότε βρισκόμαστε στο έλεος των κακών σκέψεων των ανθρώπων και υποκείμεθα στην επιρροή των κελυφών στο Κάμα Λόκα. (από τον Ωκεανό της Θεοσοφίας, σ.166)

 Το Αστρικό κατακλύζεται από πρόσγεια πνεύματα τα οποία συνωστίζονται στις πνευματιστικές συνεδρίες με σκοπό είτε να ξεγελάσουν τα διάμεσα και την ομήγυρη είτε να ξεδιψάσουν ρουφώντας κυριολεκτικά τη ζωτικότητά τους. Τα ζωντανεμένα από τη ζωτικότητα κελύφη χρησιμοποιούνται από τα στοιχειακά πού στόχος τους είναι να περιπαίζουν τους ζωντανούς, τα δε στοιχειά των προσκολλημένων στα γήινα νεκρών, καθώς και τα αστρικά των αυτόχειρων και των αποθανόντων σε βίαια ατυχήματα και εγκλήματα σχηματίζουν ένα κόσμο κολασμένων στον οποίο συμμετέχει πρώτα το διάμεσο και στη συνέχεια οι υπόλοιποι.

Στην περίπτωση αυτή που λέγεται νεκρομαντεία και είναι η χειρότερη, οι κίνδυνοι είναι οι εξής:

 Α) τα είδωλα των νεκρών, τα στοιχειά όπως τα λέμε, μαθαίνουν να συντηρούν τα κελύφη τους απορροφώντας τη ζωτικότητα του διαμέσου και του κύκλου του.

Β) εξελίσσονται σε βαμπίρ

Γ) γίνονται πειρατές του αστρικού, προσπαθώντας να καταλάβουν γήινα σώματα μέσω των οποίων μπορούν κατ’εξακολούθηση να ικανοποιούν τα αβυσσαλέα πάθη τους και τις αισθησιακές τους προσκολλήσεις. Αυτό το είδος του Πνευματισμού ονομάζεται στην Ινδία, η λατρεία των Πρέτα, των Μπούτα, των Πισάκα και Γκαντάρβα.

 Στο περιοδικό "Θεόσοφος" αναφέρεται επίσης ότι η δράση ενός μπούτα, που καταλαμβάνει το σώμα του διαμέσου, είναι να δράσει και να μιλήσει διαμέσου του οργανισμού του.Στην Ινδία μια τέτοια κατοχή ή κατάληψη θεωρείται εξ ίσου τρομερή το ίδιο όσο και 5000 χρόνια πριν. Το ίδιο πίστευαν και οι Εβραίοι όταν έλεγαν ότι το θύμα «έχει τον διάβολο μέσα του». Κανένας Ινδουϊστής, Θιβετανός ή Σιναλέζος, εκτός κι αν ήταν κατώτατης νοητικής δυνατότητας, δεν θα ένιωθε τρόμο όταν διαπίστωνε σημάδια «διαμεσότητας» να εκδηλώνονται σε ένα μέλος της οικογένειάς του. Αυτό που στην Ευρώπη και την Αμερική, θεωρούν «δώρο», «ευλογία» και «θεία αποστολή», οι παλαιότεροι λαοί  έχοντας τη σοφία που προήλθε από τις εμπειρίες του, θεωρούσαν τρομερή κακοτυχία αυτό που οι Δυτικοί ονομάζουν φυσική και εμπνευσμένη διαμεσότητα…. (Θεόσοφος, τόμος ΙΙΙ, αρ.9, Ιούνιος 1882, TRANCESPEAKERS, σ.227-8)

Τον Απρίλιο του 1880,  ένας Βρεταννός γιατρός έγραψε στον Θεόσοφο ( Τόμ. Ι, αρ.8, Μάιος 1990 σελ. 207-208 ) ζητώντας συμβουλή για έναν ασθενή που είχε γίνει διάμεσο χωρίς τη θέλησή του, κατά την παρακολούθηση μερικών συνεδριών  με σκοπό τη διαπίστωση «υλοποιήσεων», και τελικά βγήκε εκτός ελέγχου.

Η Ε.Π. Μπλαβάτσκυ συμβουλεύοντας για θεραπεία, περιγράφει το τί συμβαίνει στην περίπτωση ενός αρνητικά διχασμένου ανθρώπου που έρχεται σε επαφή με μολυσματικές εκπομπές από κάποιον κακοήθη, νεκρό ή ζωντανό «και που απορροφά το  ύπουλο δηλητήριο τόσο γρήγορα όσο ο ασβέστης  απορροφά την υγρασία, μέχρις ότου κορεσθεί με αυτό».

 «Μια περίπτωση έμμονης Ιδέας», Απαντα, 2ος τόμος, σ.395-400 

 Τί είναι η καταληψία και η επιβολή;

  Όταν ένα διάμεσο εγκοιμίζεται μαγνητικά ή υπνωτίζεται, σημαίνει ότι το μαγνητικό ρευστό του μαγνητιστή ή του υπνωτιστή, αλλάζει την πολικότητα του αστρικού σώματος του εγκοιμισμένου. Τότε το φυσικό σώμα παραλύει και οι αισθήσεις αδρανούν, ενώ το αστρικό σώμα αναλαμβάνει την κατάσταση στα χέρια του. Όμως η κατάσταση δεν ελέγχεται από τον εγκοιμισμένο αλλά από τον υπνωτιστή, εφόσον το δικό του μαγνητικό ρευστό έχει προκαλέσει την αντίθετη πόλωση. Το διάμεσο είναι έρμαιο στα χέρια του υπνωτιστή, δίχως αντίσταση και αυτο-συνειδητότητα.

Μια παρόμοια αλλαγή πολικότητας ανάμεσα στα δύο σώματα καθώς και στο ανώτερο, το πνευματικό, συμβαίνει στο διάμεσο στη διάρκεια της συνεδρίας. Το αστρικό του σώμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ένα στοιχειό και να καταληφθεί προσωρινά ή όχι προσωρινά και να του επιβληθούν ιδέες και επιθυμίες που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Ο μεγάλος κίνδυνος που ελλοχεύει πίσω από κάθε πνευματιστική συνεδρία, είναι η παθητικότητα του διαμέσου που επιτρέπει στα κακοπροαίρετα εγκλωβισμένα όντα του αστρικού να επιδιώκουν την επιβολή των αισθησιακών αναγκών τους στα διάμεσα και να παραμονεύουν για την αρπαγή του φορέα τους, μέσω του οποίου θα μπορούν να ικανοποιούν και τις φυσικές τους αισθήσεις.

 Σκέψεις Μεγάλων Ανδρών για την ανθρώπινη ψυχή

 Κατά τον Απουλήϊο, «η ανθρώπινη ψυχή είναι ένας αθάνατος Θεός (Buddhi)… Όταν ο θάνατος τον απαλλάσσει από τον γήινο σωματικό οργανισμό, ονομάζεται λεμούρα. Μεταξύ αυτών μερικές είναι ευεργετικές και γίνονται οι θεοί ή οι δαίμονες της οικογένειας, δηλαδή γίνονται οι οικιακοί θεοί. Σε αυτή την περίπτωση ονομάζονται λάρες-lares.Αλλά ονομάζονται λάρβες- larvae, όταν προορισμένες από τη μοίρα να περιπλανώνται, διαχέουν γύρω τους κακό και μάστιγες. Ή όταν η φύση τους είναι ενδιάμεση (αμφίβολη) τότε ονομάζονται μάνες-manes. Αυτού του είδους τα αστρικά όντα αναφέρονται από τους Ιάμβλιχο, Πρόκλο, Πορφύριο, Ψελλό και πολλούς άλλους αποκρυφιστές συγγραφείς. (Άπαντα 7ος τόμος,CW 7, σ.19)

 Οι Μάγοι της Χαλδαίας πίστευαν και δίδασκαν ότι η ουράνια ή θεία ψυχή θα συμμετείχε στην ευλογία του αιώνιου φωτός, ενώ η ζωώδης ή αισθαντική ψυχή, αν ήταν καλή, θα διαλυόταν γρήγορα και αν ήταν κακή, θα περιπλανιόταν γύρω από τη γήινη σφαίρα. Σε αυτή την περίπτωση, «η ψυχή παίρνει μερικές φορές σχήματα διαφόρων ανθρώπινων φαντασμάτων ακόμη και ζώων. Το ίδιο λεγόταν και για το Είδωλο των Ελλήνων και το Νεφές των Ραββίνων. (ΜΔ, II, σ. 598).

 Οι Illuminati του μεσαίωνααναφέρονται στην αστρική ψυχή, που είναι η αντανάκλαση του νεκρού ή το φάσμα του. Κατά τη γέννηση το καθαρό πνεύμα παραμένει στο ενδιάμεσο και φωτεινό σώμα αλλά μόλις το κατώτερο σχήμα δηλαδή το φυσικό σώμα πεθαίνει, το πρώτο ανεβαίνει προς τον ουρανό ενώ το τελευταίο κατέρχεται στους κάτω κόσμους ή το Κάμαλοκα.

 Ο Όμηρος μας περιγράφει το σώμα του Πάτροκλου– η πραγματική εικόνα δείχνει το γήινο σώμα να κείτεται νεκρό σκοτωμένο από τον Έκτορα -  να ανεβαίνει με το πνευματικό του σχήμα και τον Λουκρέτιο να δείχνει τον ηλικιωμένο Αινεία…, να χύνει πικρά δάκρυα, μεταξύ των σκιών και των ανθρώπινων φαντασμάτων (simulacra) στις όχθες της Αχερουσίας εκεί «όπου δεν ζουν ούτε τα σώματα ούτε οι ψυχές αλλά μόνον οι εικόνες μας.» (Απαντα, τόμος 9ος , Συζητήσεις επί του Αποκρυφισμού, σ.109)

 Παρουσίαση από τη Διημερίδα «Ψυχικά Φαινόμενα», Αθήνα, Μάϊος 2009

 

© blavatsky.gr 
Επιτρέπεται η αντιγραφή αποσπασμάτων υπό τον όρο ότι δεν γίνονται αλλαγές, δεν προστίθενται λέξεις ή εικόνες και ότι η πηγή αναγράφεται πλήρως και σωστά.