Ήταν η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ διάμεσο; Αν, ναι, γιατί πολεμούσε τη διαμεσότητα;

Γιατί η Ε.Π. Μπλαβάτσκυ πολεμούσε τη διαμεσότητα;

Η Αρχαία Σοφία λέει ότι η ροή της Ζωής περνώντας διαμέσου των διαδοχικών και διαφορετικών επιπέδων του εκδηλωμένου κόσμου, προσαρμόζεται στις διαδοχικές αυτές αλλαγές με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαφορετικά επίπεδα συνειδητότητας, είτε συμπαντικά είτε ατομικά.


Στην περίπτωση του ανθρώπινου μικρόκοσμου, η ροή της ζωής – που η πηγή της ανήκει στο πνευματικό πεδίο - περνά μέσα από τα διαφορετικά επίπεδα συνειδητότητας και καταλήγει στο φυσικό κόσμο. Το τμήμα αυτής της ροής που ανήκει στο πνευματικό επίπεδο λέγεται ατομικότητα, ενώ ο κατώτερο μέρος της ίδιας ροής ανήκει στο αστρικό-φυσικό και ονομάζεται προσωπικότητα. Όταν η πνευματική ροή εμποτίζει ολόκληρη την ανθρώπινη υπόσταση, τότε εκδηλώνεται ένας Μαχάτμα, ενώ η προοδευτική διαδικασία προς κατάκτηση του πλήρους εμποτισμού από το πνεύμα,  δίνει τους διαφορετικούς βαθμούς των Αντέπτ.
Όπως λέει ο Μαχάτμα στο γράμμα 99, «Οι βαθμοί της μύησης του Αντέπτ σηματοδοτούν τα επτά στάδια στα οποία θα ανακαλύψει τα μυστικά της επταδικής αρχής της φύσης και του ανθρώπου που θα αφυπνίσουν τις κοιμώμενες δυνάμεις του».

Η διαφορά μεταξύ ενός διαμέσου και ενός Αντέπτ είναι το διαφορετικό ποσοστό της πνευματικής ροής που εμποτίζει την υπόστασή τους. Στον Αντέπτ είναι η ατομικότητα που εργάζεται διαμέσου της προσωπικότητας, ενώ στο διάμεσο  είναι μόνο η προσωπικότητα, και υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο καταστάσεων. Ο Μαχάτμα υπάρχει για την εκδήλωση του νόμου της συμπόνιας, του αλτρουισμού και της υπηρεσίας, ενώ το διάμεσο επικεντρώνεται μόνο στον εγωισμό και στην επιθυμία του προσωπικού όφελους.

Στο περιοδικό «Θεόσοφος», Ιούλιος 1884, η Μπλαβάτσκυ δηλώνει: «…μία οντότητα, που περνά μέσα από την απόκρυφη εκπαίδευση κατά τη διάρκεια διαδοχικών γεννήσεων, βαθμιαία έχει όλο και λιγότερο (σε κάθε ενσάρκωση) από το κατώτερο Μάνας έως τη στιγμή που όλο του το Μάνας, γίνεται μία οντότητα υπερυψωμένου χαρακτήρα και επικεντρώνεται στην ανώτερη ατομικότητα, όταν δε επιτευχθεί αυτό από ένα άτομο τότε λέγεται ότι γίνεται ένας Μαχάτμα…».

Η διαμεσότητα είναι το αντίθετο της μαθητείας-adeptship. Το διάμεσο είναι ένα παθητικό όργανο ξένων επιρροών, ο αντέπτ ελέγχει ενεργά τον εαυτό του και όλες τις κατώτερες δυνάμεις… (IU, p. 589 A summary of the principles of Magic) .

Το διάμεσο συνήθως αγνοεί όλους τους νόμους του αποκρυφισμού όπως και τους νόμους της φύσης, είναι ένα άτομο ανεκπαίδευτο στον αποκρυφισμό και δεν έχει αυτοσυνειδητότητα. Δεδομένου ότι το αστρικό είναι μία φωτοτυπία των ενεργειών του συνηθισμένου ανθρώπου, συνήθως τίποτε καινούριο ή σοφό δεν μεταβιβάζεται μέσω ενός διαμέσου από το αστρικό καθώς όλες οι πληροφορίες είναι μόνο οι αντανακλάσεις των ανθρώπινων σκέψεων και επιθυμιών.

Στο «Ίσις Αποκαλυμένη» σελ. 590 αναφέρεται: «Υπάρχουν δύο ειδών μαγείες, αυτή της ψυχής και αυτή του πνεύματος. Το αντικείμενο της μαγείας του αρχαίου Πύθωνα ή των μοντέρνων μεσμεριστών ποικίλλει αλλά οι πρακτικές υιοθετήθηκαν για να προκαλέσουν την κατάσταση της διόρασης. Αλλά καθώς τα οράματα και των δύο εξαρτώνται από τη μεγαλύτερη ή μικρότερη ακρίβεια των αισθήσεων του αστρικού σώματος, διαφέρουν πάρα πολύ από την τέλεια και παντογνωστική πνευματική κατάσταση, για το λόγο αυτό το υποκείμενο μπορεί να παίρνει μόνο μερικά ίχνη της αλήθειας μέσα από το πέπλο που παρεμβάλει η υλική φύση.

Η ακρίβεια και καθαρότητα της μεταβίβασης της πληροφορίας (mediatorship) αφορά το άτομο το οποίο έχει αναπτύξει την αυτοσυνειδητότητα αφυπνίζοντας τις εγγενείς πνευματικές του δυνάμεις, και έτσι, μπορεί να γίνει ο σύνδεσμος μεταξύ ενός Μαχάτμα και της ανθρωπότητας. Αυτές οι προσωπικότητες ονομάζονται Mediators (διαλογιζόμενοι μεταβιβαστές) ή Αποστολικά Διάμεσα και είναι Αντέπτ.
Η ΕΠΜ ήταν ένας τέτοιος Αντέπτ – Αγγελιαφόρος ο οποίος δεσμεύθηκε να φέρει το Θεοσοφικό Κίνημα στη Δύση.

Γιατί η Μπλαβάτσκυ αποποιήθηκε γρήγορα την ιδιότητα του διαμέσου;

Η ΕΠΜ ήταν ένα άτομο εκπαιδευμένο στον αποκρυφισμό, ήταν μυημένη. Ξεκίνησε ελέγχοντας τις ψυχικές της δυνάμεις, έκανε μεγάλη εξάσκηση στο να ελέγχει τις αισθήσεις και το νου της, ενώ μέσω ησυχασμού στον Καύκασο και στο Θιβέτ, πέτυχε να ανασύρει  τις πνευματικές δυνάμεις και γνώσεις της χάρη στις ικανότητες που είχε αναπτύξει από προηγούμενες ζωές και μυητικές διαδικασίες.
«Ο Αντέπτ» λέει ένα αποκρυφιστικό γνωμικό, «γίνεται. Δεν κατασκευάζεται»

Η ΕΠΜ αναφέρει στο άρθρο της «Προς τους Αδελφούς των Ιμαλάϊων» στο CW 3,ότι «η κατάκτηση της υψηλότερης γνώσης και δύναμης απαιτεί όχι μόνο αυστηρή μελέτη αρκετών χρόνων εμποτισμένη από ανώτερη νοημοσύνη και ‘θάρρος’ το οποίο δεν κάμπτεται από κανένα κίνδυνο, αλλά και από πολλά χρόνια ησυχασμού σε σχετική μοναξιά, καθώς και σχέση με μαθητές που επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό σε τοποθεσία όπου η φύση από μόνη της διατηρεί όπως ο νεόφυτος, απόλυτη και αδιάσπαστη γαλήνη εάν όχι σιωπή!”

Η ΕΠΜ μαζί με την αδελφή της Βέρα έφθασαν στον Καύκασο την άνοιξη ή το καλοκαίρι του 1860,… και έφυγε το 1865 για την Ιταλία. (CW 1, Blavatsky, general outline, cont.IV)
Κατά την παραμονή της στον Καύκασο η ΕΠΜ …φαίνεται να σπούδασε  μαζί με ιθαγενείς kudyani, ή μάγους και να έχει γίνει ευρέως γνωστή για τις θεραπευτικές της δυνάμεις.
…Κατά  την περίοδο αυτή  της ζωής της οι ψυχικές δυνάμεις της δυνάμωσαν πολύ περισσότερο και κατόρθωσε να τις ελέγχει απόλυτα με τη θέλησή της.  (Lucifer,Vol. XV,December, 1894, p. 273)
Και αναφέρει ότι «μεταξύ της Μπλαβάτσκυ του 1845-65 και της Μπλαβάτσκυ του 1865-82 υπάρχει ένα αγεφύρωτο χάσμα». H.P.B. Speaks,Vol.II, p. 58
Όταν διαβάζουμε τις διδασκαλίες προς την Εσωτερική Ομάδα, http://esotericpapers.net/ , συνειδητοποιούμε τη μύηση που είχε μέσα από καθημερινή εξάσκηση… καθώς και γιατί οι ψυχικές της δυνάμεις ήταν απόλυτα ελεγχόμενες και τις χρησιμοποιούσε μόνο με τη θέλησή της

Τι λέει η ΕΠΜ για την ικανότητα ενός Αντέπτ να παρουσιάζει φαντάσματα ή αντικείμενα

«Ο Αντέπτ μπορεί όχι μόνο να προβάλλει και να κάνει ορατό ένα χέρι, ένα πόδι ή κάποιο άλλο τμήμα του σώματος, αλλά ολόκληρο το σώμα. Έχουμε δει κάποιον να πραγματοποιεί ένα  τέτοιο φαινόμενο, την ημέρα, ενώ τα χέρια και τα πόδια του τα κρατούσε κάποιος σκεπτικιστής φίλος ο οποίος ήθελε να τον ξαφνιάσει. Σιγά-σιγά ολόκληρο το αστρικό σώμα διέφυγε όπως ένα σύννεφο ατμού, μέχρι που παρουσιάστηκαν μπροστά μας δύο μορφές, η οποία δεύτερη ήταν το ακριβές αντίγραφο της πρώτης μορφής, μόνο ελάχιστα περισσότερο σκιώδης… (Isis Unveiled p.5)

Η παραπομπή που ακολουθεί εξηγεί την περίπτωση του «channeling»

«… Μπορεί να είναι υπό την επιρροή της δικής του έβδομης αρχής και να φαντάζεται ότι βρίσκεται σε επικοινωνία με πρόσωπα όπως ο Ιησούς Χριστός ή κάποιος άγιος, μπορεί να βρίσκεται σε αρμονική σχέση με τη «νοητική» ακτίνα του Σαίξπηρ και να γράφει Σαιξπηρικά ποιήματα, και την ίδια στιγμή να φαντάζεται ότι το προσωπικό πνεύμα του Σαίξπηρ γράφει μέσω αυτού και το απλούστερο γεγονός αυτής ή εκείνης της πίστης του να κάνει την ποίησή του ούτε καλύτερη αλλά ούτε και χειρότερη. Μπορεί να επηρεάζεται από κάποιους Αντέπτ και να γράφει σπουδαίες επιστημονικές εργασίες ενώ έχει πλήρη άγνοια των πηγών της έμπνευσής του, ή ίσως να φαντάζεται ότι το “πνεύμα” του Φαραντέι ή του Λόρδου Μπέικον είναι που γράφει μέσω αυτού. Ενώ ενεργεί όπως ένας «τσέλα» έχει πλήρη άγνοια του γεγονότος». (Theosophist, June, 1884)

Οι απόψεις της Ε.Π.Μ. για τις Υλοποιήσεις

Τα καθαρά υποκειμενικά φαινόμενα οφείλονται σε πολύ μικρή αναλογία περιπτώσεων στην κίνηση του προσωπικού αστρικού σώματος. Περισσότερο οφείλονται, και σύμφωνα με τη φυσική νόηση και ψυχική αγνότητα του διάμεσου, σε στοιχειακά ή μερικές φορές σε πολύ αγνά ανθρώπινα πνεύματα. Τα στοιχειακά δημιουργούν υποκειμενικές υλοποιήσεις. Σε σπάνιες περιπτώσεις είναι το θείο πνεύμα του ίδιου του διάμεσου που τα οδηγεί και τα δημιουργεί μαζί τους.

Ο Επιμενίδης ο Ορφικός, ήταν φημισμένος για την «ιερή και θαυμάσια φύση του» και για το ταλέντο της ψυχής του να εγκαταλείπει το σώμα του «για όσο χρονικό διάστημα και όσο συχνά ήθελε». Οι αρχαίοι φιλόσοφοι που διέθεταν την ικανότητα αυτή είναι πάρα πολλοί. Ο Απολλώνιος εγκατέλειψε το σώμα του στιγμιαία  αλλά πρέπει να θυμηθούμε ότι ο Απολλώνιος ήταν ένας Αντέπτ – ένας «μάγος». Εάν ήταν απλά ένα διάμεσο δεν θα μπορούσε να εκτελέσει τέτοιο κατόρθωμα με τη θέλησή του. Ο Εμπεδοκλής ο Ακραγαντίνος, οι Πυθαγόριοι θαυματουργοί, δεν χρειάζονταν κάποια ιδιαίτερη κατάσταση για να πιάσουν κάποιο τυφώνα ο οποίος περνούσε πάνω από την πόλη. Επίσης κανένας από τους προαναφερθέντες δεν χρειάστηκε κάποιον για να επαναφέρουν μια γυναίκα στη ζωή, όπως έπραξε… (IU, The flight of the astral body- p. 597)



© blavatsky.gr 
Επιτρέπεται η αντιγραφή αποσπασμάτων υπό τον όρο ότι δεν γίνονται αλλαγές, δεν προστίθενται λέξεις ή εικόνες και ότι η πηγή αναγράφεται πλήρως και σωστά.