Η Επίδραση του Θεοσοφικού Κινήματος στη Νέα Εποχή

Με τον όρο «Νέα Εποχή» εννοείται το Κίνημα που διαμορφώθηκε στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα και είναι το καταστάλαγμα μιας γενικής μεταφυσικής θεώρησης σε συνδυασμό με πρακτικές που αφορούν στο καλώς έχειν του ατόμου και της φύσης. Στις ιδέες του που είναι προεκτάσεις των θεοσοφικών θέσεων, προστέθηκαν πρακτικές, όπως γιόγκα, και διαλογισμός, πρακτικές μαντικής όπως αστρολογία, ταρό και άλλες μέθοδοι όπως ύπνωση, αστρικά ταξίδια, αναδρομές σε προηγούμενες ζωές, μαγνητοθεραπείες και κάθε εναλλακτική πρακτική σχετική με ενέργειες.

Σήμερα, βρισκόμαστε στην καρδιά της Νέας Εποχής και αυτό διαπιστώνεται από τα συνθήματα που χρησιμοποιεί η πολιτική, η θρησκεία και η κοινωνία – προς το παρόν μόνο τυπικά – καθώς και από την πληθώρα των εναλλακτικών σχολών, θεραπειών και προϊόντων που κατακλύζουν την αγορά. Το διαπιστώνουμε  στην πρόοδο της επιστήμης και στις νέες ανακαλύψεις της που την μετατρέπουν από φυσική σε μεταφυσική.

Το Κίνημα της Νέας Εποχής συνδυάζει με ένα γενικό τρόπο θεωρία και πράξη – κυρίως το δεύτερο – και επιδιώκει την ενεργοποίηση του εσωτερικού ανθρώπινου δυναμικού και την ισορροπία του. Το σκεπτικό του θεμελιώθηκε στην εσωτερική γνώση που παρουσιάστηκε στη Δύση το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα – αυτό ήταν το Θεοσοφικό Κίνημα – και το οποίο πρόβαλε και τόνισε ιδιαίτερα την υπερβατική όψη της ανθρώπινης ύπαρξης καθώς και τους νόμους που την κυριαρχούν.

Αυτή η εσωτερική γνώση που δόθηκε στο πλατύ κοινό, αναθεώρησε προηγούμενες αντιλήψεις σχετικά με τον άνθρωπο και τον σκοπό της ζωής του, και επισημαίνοντας ότι η ζωή είναι απόρροια της Μίας Παγκόσμιας Ζωής και των νόμων της, βοήθησε αρκετά ώστε το άτομο  να συνειδητοποιήσει την ευθύνη για τις δράσεις του (κάρμα) και τις συνέπειές τους αλλά και το πώς αυτές οι δράσεις σε κάθε ζωή (μετενσάρκωση) προκαθορίζουν την προσωπική και την κοινωνική ζωή και στο παρόν και στο μέλλον. Ο εξευγενισμός του ατόμου καθώς και η καλυτέρευση της πλανητικής ζωής, έγιναν ο στόχος μα και η ανάγκη για μια άλλη πιο ανθρώπινη συμπεριφορά.
Η συνειδητοποίηση αυτή όσο αργή κι αν είναι, θα επιφέρει μεγάλες αλλαγές στον πλανήτη και στους προηγούμενους θεσμούς του.

 Η αλλαγή που είναι το εργαλείο της εξέλιξης, δεν θα είναι ούτε εύκολη ούτε άμεση. Όμως η διεύρυνση της ανθρώπινης συνειδητότητας μέσω εσωτερικής παράδοσης, ιδεών, τεχνολογίας, επιστήμης και πρακτικής εσωτερικών τεχνικών, έχει αρχίσει να δίνει τους καρπούς της. Διαμορφώνεται ήδη μια νέα κουλτούρα αυτή της αλληλεγγύης, της συνύπαρξης των φυλών, των κρατών και των θρησκειών – κυρίως αυτών -, η μεγάλη στροφή προς την οικολογία και προς τον σεβασμό κάθε είδους ζωής, η ενίσχυση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και η τάση για παγκόσμια ισότιμη ζωή βασισμένη στη δικαιοσύνη, την αξιοκρατία, την αλληλεγγύη και την αλτρουϊστική προσφορά.

Αυτή η κουλτούρα έχει αρχίσει να επανα-διευθετεί τις λησμονημένες πνευματικές αρχές. Σίγουρα ο δρόμος είναι μακρύς και κακοτράχαλος και στοιχεία όπως η ιδιοτέλεια, η απληστία και η προσκόλληση σε ευτελείς αξίες είναι ακόμη γιγαντιαία. Όμως, τώρα η ανθρωπότητα γνωρίζει περισσότερα, μαθαίνει ευκολότερα γιατί η εξέλιξη της παρέχει περισσότερα μέσα. Ο άνθρωπος έχει υποστεί μια διεύρυνση συνειδητότητας τέτοιου τύπου ώστε να μπορεί να καρπωθεί και νοητικά και πνευματικά τις ευεργετικές παροχές της Νέας Εποχής.

Είναι γεγονός ότι η ζωή γύρω μας άλλαξε και αλλάζει με ταχείς ρυθμούς. Είμαστε μάρτυρες της αλλαγής, τη ζούμε, μετέχουμε σε αυτήν – είτε το θέλουμε είτε όχι. Τα πολιτικά συστήματα του παρελθόντος καταρρέουν  μαζί με τις παλιές εγωκεντρικές και ωφελιμιστικές νοοτροπίες των κυβερνώντων. Νέος άνεμος φυσάει παντού που εμψυχώνει τους ανθρώπους να αντιλαμβάνονται και να μάχονται τα αίτια της διαφθοράς καθώς και της παγκόσμιας φτώχειας. Ο άνεμος της ανανέωσης διαπερνάει την ψυχή της ανθρωπότητας και εμπνέει προς μια ορθότερη συμπεριφορά τέτοια ώστε το προσωπικό να γονυπετεί προς το συλλογικό, η απληστία να λυγίζει προς το κοινό συμφέρον και η τρέλα της κερδοσκοπίας και εξουσιομανίας να οριοθετείται από συλλογική και εθελοντική δράση.

 Το Θεοσοφικό Κίνημα

Το Θεοσοφικό Κίνημα ξεκίνησε το 1875 στη Νέα Υόρκη από την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, Χένρυ Στ. Όλκοτ και Ουϊλλιαμ Κ.Τζατζ και γνωστοποίησε  στη Δύση τις Ανατολικές διδασκαλίες και τα δόγματά τους. Είναι μία από τις ανανεωμένες εκφράσεις της Αρχαίας Σοφίας η οποία υπάρχει παράλληλα με την ανθρώπινη ζωή στον πλανήτη μας. Κάθε έκφραση αυτής της παγκόσμιας εσωτερικής γνώσης στήριξε, στηρίζει και θα στηρίζει την εξέλιξη της ανθρώπινης συνειδητότητας. Θα πρέπει να ονομάζεται Σύγχρονο Θεοσοφικό Κίνημα.

Η Αρχαία Σοφία αφορά στον πυρήνα της ύπαρξής μας. Είναι η παγκόσμια εσωτερική Γνώση που μας παρέχει τις πληροφορίες για τη θεότητα, τους παγκόσμιους νόμους, το πνεύμα και την ψυχή μας, για τον σκοπό της ζωής, το παρελθόν και το μέλλον μας. Πρόκειται για την κινητήρια δύναμη που υπάρχει στον πλανήτη μας για να τροχοδρομεί την ανθρωπότητα προς τη νοητική και πνευματική της εξέλιξη δίνοντας την κατάλληλη στιγμή εκείνο που της χρειάζεται είτε ως μύηση, είτε ως θρησκεία ή επιστήμη και πολιτισμός. Διατηρείται στον πλανήτη μας από την Αδελφότητα των Μυημένων και τους Πνευματικούς Διδασκάλους μας.

Αυτή η Αρχαία Σοφία ονομάστηκε, το 1875, Θεοσοφία.

Οι θεοσοφικές προτάσεις για την αδελφότητα των ανθρώπων, το κάρμα και τη μετενσάρκωση, τη μεταθανάτια συνειδητότητα, την απόκρυφη εξέλιξη της ανθρωπότητας, τις ψυχικές δυνάμεις και την έρευνά τους – και όλα αυτά να αναλύονται και να εξηγούνται από την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ με έναν τρόπο κατάλληλο για τον κόσμο της Δύσης – καθιέρωσαν ένα νέο τρόπο σκέψης που επέδρασε και εξακολουθεί να επιδρά στο σύγχρονο κόσμο.

Το Θεοσοφικό Κίνημα εγκαινίασε την είσοδο της ανθρωπότητας στην Υδροχοϊκή εποχή, και οι εξαγγελίες του – αν και παλιές όσο και η ανθρωπότητα - συνέτειναν στην αλλαγή των προηγούμενων υλιστικών θέσεων της επιστήμης και της κοινωνίας. Οι θέσεις της σύγχρονης Θεοσοφίας ανανέωσαν κυρίως την πίστη για την Υπέρτατη Αρχή της Ζωής που είναι το υπόστρωμα των θεών και των θρησκειών και έφεραν την τάση της αποδοχής των διαφορετικών παγκόσμιων θρησκευτικών απόψεων και λατρειών.

Σκοπός της σύγχρονης Θεοσοφίας  ήταν και είναι η διεύρυνση της συνειδητότητας των ανθρώπων. Επιδιώκει μέσω της εσωτερικής γνώσης το άτομο να αντιλαμβάνεται τον σκοπό της ζωής και την ευθύνη του για την πνευματική  πρόοδο και την αυτογνωσία του.

Έφερε στη Δύση "όλα όσα μπορούν να ανακοινωθούν σε αυτόν τον αιώνα" από τις αρχαίες και αιώνιες αλήθειες. Και όπως λέει ο Ουϊλλιαμ Τζατζ, συνιδρυτής και σπουδαίος εργάτης του Κινήματος,

"Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο Θεοσοφικό Κίνημα και την όποια Θεοσοφική Εταιρεία. Το Κίνημα έχει έναν κώδικα ηθικής, είναι πνευματικό, παγκόσμιο, αόρατο εκτός από το αποτέλεσμά του και διαρκές... το συναντά κανείς σε όλες τις εποχές και σε όλα τα έθνη. Οπουδήποτε η σκέψη έχει παλέψει για να είναι ελεύθερη, οπουδήποτε έχουν διακηρυχθεί πνευματικές ιδέες, σε αντιδιαστολή προς τις μορφές και τον δογματισμό, εκεί μπορεί να διακρίνει κανείς το μεγάλο κίνημα."
                                                              Ουϊλιαμ Κ. Τζατζ, «Το Θεοσοφικό Κίνημα»

Πού και πότε ξεκίνησε το Θεοσοφικό Κίνημα

 Ο 14ος αι. σηματοδότησε ένα μέγιστο γεγονός που έμελλε να αλλάξει την ιστορία της Ευρώπης. Ένας μεγάλος Αντέπτ, γνωστός ως Τσονγκ- Κα- πα, γεννήθηκε στην επαρχία του Κοκονόρ στο Θιβέτ. Μία από τις ενέργειές του και η πιο σημαντική αποστολή του ήταν η σύγκλιση μιας συνόδου των Μυημένων από όλο τον κόσμο, στη διάρκεια της οποίας θεσπίστηκαν ορισμένοι κανόνες, απαγορεύτηκε η νεκρομαντεία και καθιερώθηκαν «οι λαμαϊκές μετενσαρκώσεις». Επίσης αποφασίστηκε και προγραμματίστηκε η παρουσίαση της Αρχαίας Σοφίας στη Δύση από τους Αντέπτ των χιονοσκέπαστων Ιμαλαϊων οι οποίοι απεφάσισαν πως ο καιρός ήταν πρόσφορος για να παρουσιαστεί το Θεοσοφικό Κίνημα ανοιχτά στην Ευρώπη. Ο κλήρος έλαχε στην Ε.Π.Μπλαβάτσκυ να εμφανίσει την αρχαία σοφία στο κοινό της Δύσης, ενώ ορισμένοι πρόδρομοί της όπως οι Ρότζερ Μπέϊκον (1214),  Θεόφραστος Παράκελσος (1493), Τζορντάνο Μπρούνο (1548), Τζάκομπ Μπαίμε (1575), Σεν Μαρτέν, Καλιόστρο και Σεν Ζερμέν, Αντον Μεσμέρ (1734) προσέφεραν πολύτιμο εσωτερικό έργο προετοιμάζοντας το έδαφος για την εκ νέου παρουσίαση της πανάρχαιας θεοσοφικής παράδοσης.

Επίσης, υπήρξαν και άλλοι ευγενικοί και φωτισμένοι άνθρωποι οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά να ετοιμάσουν τον δρόμο για μια νέα θρησκευτική ελευθερία και μια πιο διαφορετική κατανόηση της ζωής.

Οι Πρεσβύτεροι Αδελφοί

Ένα από τα βασικά αξιώματα της αρχαίας σοφίας είναι ότι υπάρχει μια ιεραρχία θείων Δυνάμεων των οποίων η θέση στην κλίμακα της Εξέλιξης αξιολογείται από τις πνευματικές και θείες τους ιδιότητες. Είναι οι Δυνάμεις που ονομάζονται Πρεσβύτεροι Αδελφοί, Διδάσκαλοι της Σοφίας, Μαχάτμα, Βούδες και Σωτήρες. Είναι τα Όντα που έχουν κατακτήσει και διατηρήσει τη θεία γνώση προς όφελος της ανθρωπότητας , και την οποία κατέκτησαν μέσα στους αιώνες και μέσω παρατήρησης και εμπειρίας,. Είναι Αυτοί που κατέχουν τη γνώση των δυνάμεων της δικής τους φύσης αλλά και τη γνώση των νόμων της παγκόσμιας ζωής.

 Οι Διδάσκαλοι πρωτίστως ενδιαφέρονται να αναβιώνουν και να μεταλαμπαδεύουν ιδέες που αφυπνίζουν την εσωτερική φύση του ανθρώπου. Επιδιώκουν επίσης τη νοητική και πνευματική εξέλιξη και αυτό προωθείται με όλα τα μέσα που διαθέτει η εκάστοτε εποχή και σύμφωνα με τις ανάγκες και τη νοητική ικανότητα της ανθρωπότητας. Ανέκαθεν η διάδοση της αρχαίας γνώσης μέσω μύησης και θρησκείας, διαμόρφωνε την εκπαίδευση, την πολιτική, και την κουλτούρα της κάθε εποχής. Αν και η εσωτερική αυτή διδασκαλία-γνώση διαφοροποιείται  από τις προσωπικές και κοινωνικές παρεμβάσεις, εντούτοις, έστω και με αυτόν τον τρόπο, η γνώση της βοηθάει στην εξέλιξη του ανθρώπου, καθώς του υπενθυμίζει ότι η ηθική είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος προς τον πνευματικό στόχο της ζωής.  

 Διασταύρωση τριών Κύκλων

Η εσωτερική παράδοση λέει επίσης ότι η παγκόσμια όπως και η πλανητική ζωή προγραμματίζονται διαμέσου κύκλων, που ο καθένας έχει τη δική του διάρκεια και επίδραση. Στο τελευταίο τέταρτο κάθε αιώνα που είναι ένας κύκλος, δηλαδή στα τελευταία 25 χρόνια του αιώνα, καταβάλλεται προσπάθεια από τους Πρεσβύτερους Αδελφούς ή τους μαθητές Τους να προτείνουν καλύτερες ιδέες στην ανθρωπότητα.

Την εποχή που παρουσιάστηκε το Θεοσοφικό Κίνημα συνέπεσε τομή τριών κύκλων. α) Ο εκατονταετής κύκλος, β) ο κύκλος των 5.000 ετών από τον θάνατο του Κρίσνα,  και γ) ο Ζωδιακός κύκλος του Υδροχόου.

Αυτή η διασταύρωση των τριών Κύκλων προδιέγραψε το πεπρωμένο των δύο επόμενων χιλιετιών, καθώς οι κύκλοι εκτός του ότι είναι πηγή Ζωής, δίνουν και καθιερώνουν με τις ιδιότητές τους τη νοοτροπία που θα κυριαρχήσει στην επερχόμενη εποχή.

Αυτό δεν είναι μοιρολατρεία, όπως αρκετοί θα εκλάμβαναν, παρά γνώση των νόμων της Ζωής που προς το παρόν αποκαλούνται «απόκρυφοι». Ο νόμος των Κύκλων είναι αυτός που καθορίζει την περιοδική εμφάνιση και εξαφάνιση της συμπαντικής αλλά και της ατομικής ζωής (γέννηση και θάνατος) και κατ’επέκταση την περιοδική παρουσίαση και ανάπτυξη των ιδεών και του πολιτισμού.

Καθώς κάθε ύφεση είναι το προοίμιο μιας επερχόμενης ανάκαμψης – αυτό βέβαια το έχουμε διαπιστώσει – έτσι και ο κύκλος της πνευματικής δραστηριότητας έρχεται, αποσύρεται και επανεμφανίζεται. Με κάθε του επανεμφάνιση προσαρμοσμένη στις ανάγκες καθώς και στις δυνατότητες κατανόησής του από την ανθρωπότητα, ο νέος κύκλος ανανεώνει τον Παγκόσμιο Νόμο που είναι δικαιοσύνη, αρμονική συνύπαρξη και ανιδιοτελής προσφορά.

Οι ιδέες του κύκλου της Νέας Εποχής έχουν ήδη καθοριστεί και μετασχηματίζονται σε έργα που αν κρατήσουν ζωντανές τις ιδέες θα αλλάξουν πολλά πράγματα στον πλανήτη και τις συμφορές του. Ο σεβασμός και η διαφύλαξη της εσωτερικής γνώσης που είναι η μόνη που δικαιολογεί και ερμηνεύει την κάθε περίπτωση στη ζωή μας, θα πρέπει να γίνουν το καθημερινό καθήκον μας. Το σοβαρό εμπόδιο που είναι η προσκόλληση στο παλιό, που παρόλες τις ατέλειές του παλεύει να μας κρατάει αιχμάλωτους, θα πρέπει να ξεπερνιέται. Κάθε βήμα, όσο μικρό κι αν είναι, προς την παγκόσμια Ιδέα που είναι η πηγή της ομορφιάς της ζωής, μας φέρνει πιο κοντά στην πραγμάτωσή της. Για χάρη του σκοπού αυτής της πραγμάτωσης, ολόκληρη η Φύση με τις Δυνάμεις της – που είναι οι Πνευματικοί μας Δάσκαλοι – συμπαραστέκονται, παρέχοντάς μας μέσω των κύκλων της ζωής όσα κρίνονται κατάλληλα στο κάθε σκαλί της εξελικτικής μας πορείας.

Μια τέτοια στιγμή είναι η Νέα Εποχή. Ας επωφεληθούμε των ιδεών της και παραμερίζοντας προσκολλήσεις και συνήθειες, νοοτροπίες και συμφέροντα, και βάζοντας σε δράση ήθος και φρόνηση, ας υπερβούμε όσο το δυνατό πιο ομαλά τις συνέπειες προγενέστερων μη-ορθών δράσεων και ας διαμορφώσουμε συνθήκες κατάλληλες για ένα καλύτερο και πιο πνευματικό μέλλον.

 

 

Ασπασία Παπαδομιχελάκη

 

© blavatsky.gr 
Επιτρέπεται η αντιγραφή αποσπασμάτων υπό τον όρο ότι δεν γίνονται αλλαγές, δεν προστίθενται λέξεις ή εικόνες και ότι η πηγή αναγράφεται πλήρως και σωστά.