United Lodge of Theosophists

A VOLUNTARY ASSOCIATION OF STUDENTS OF THEOSOPHY

245 WEST 33RD STREET, LOS ANGELES, CALIFORNIA 90007, USA

                                                                                                                                                                                                    Ιούνιος 25, 2011

Αγαπητοί φίλοι και εταίροι,

Ο παρών κύκλος είναι ένα σύνθετο μίγμα διαμάχης, καιροσκοπίας και απληστίας, καθώς καινούριες σκέψεις και παλιά πρότυπα της ανθρώπινης συμπεριφοράς συγκρούονται, και ο ίδιος ο πλανήτης φαίνεται να εισέρχεται σε μια περίοδο βαθιάς αλλαγής και αναστάτωσης.

Για τους σπουδαστές της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ και του Ουϊλλιαμ Τζατζ, τέτοιες αντιπαραθέσεις ούτε ξαφνιάζουν ούτε ταράσσουν, αλλά είναι ζωντανά παραδείγματα ως προς το γιατί το έργο των συντρόφων της Θεοσοφίας – αυτών που έχουν ευθυγραμμιστεί με τη βαθιά ανάγκη «του Μεγάλου Ορφανού-Ανθρωπότητας»- είναι απαραίτητο.

Αυτό το έργο είναι συνάμα απλό αλλά και αρκετά βαθύ: πρόκειται για το αντίδοτο της απόγνωσης που η Θεοσοφία πρέπει να διατηρεί ζωντανό για όσους δυσκολεύονται να αντιληφτούν τη μεγαλύτερη σημασία του κύκλου, τη θέση τους μέσα σ’αυτόν και την απορία τους για το πώς μπορούν να βοηθήσουν εκείνους που υποφέρουν. Το United Lodge of Theosophists έχει ως αποστολή να στηρίζει αυτό το έργο και στις 25 Ιουνίου που είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ρόμπερτ Κρόσμπι, προσκαλεί όλους τους συνεργάτες «να επιβεβαιώνουν τους κοινούς δεσμούς και να αναζωογονούν ό,τι ενσωματώνει το U.L.T.”

«Το Θεοσοφικό έργο δέχεται ότι όλα τα ανθρώπινα όντα είναι ψυχές σε εκδήλωση, ότι είναι ικανά να αποφασίζουν για τους εαυτούς τους και ότι, αργά ή γρήγορα, θα γνωρίσουν τις μεγάλες αλήθειες της Θεοσοφίας. Το U.L.T. είναι ο χώρος για όσους έχουν αποφασίσει να αρχίσουν τώρα.» (The United Lodge of Theosophists: its Mission and its Future, 20-21)

Τι είναι αυτό που απαρτίζει έναν τέτοιο χώρο; Πώς μπορεί να λειτουργεί; Τι θα έκανε ένας τέτοιος χώρος; Σε απάντηση ο Ρόμπερτ Κρόσμπυ το περιέγραψε ως έναν χώρο όπου η ομοιότητα του στόχου, του σκοπού και της διδασκαλίας εξασφαλίζει «μια ενωτική πνευματική δύναμη που απορρέει από την αδελφότητα» και η οποία δεν χρειάζεται καμία άλλη εξουσιαστική αρχή. Ως προς τις δραστηριότητες αυτού του ενωτικού χώρου, πρόβλεψε τα εξής:

«… ανοιχτές συναντήσεις, δημόσιο έργο στο οποίο προεξέχει η Θεοσοφία και η αδελφότητα. Επικοινωνία μεταξύ των ομάδων ελεύθερη και συχνή. Συγκριτική των μεθόδων της εργασίας που εφαρμόζουν οι τοπικές ομάδες, αλληλοβοήθεια, εξυπηρέτηση του Μεγάλου Κινήματος προς όλες τις δυνατές κατευθύνσεις και η εφαρμογή του μόττο «Να είμαστε Θεόσοφοι: να εργαζόμαστε για τη Θεοσοφία.» (The Friendly Philosopher, 411)

 Η φύση αυτού του έργου είναι εμφανής: σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, σε οποιαδήποτε γλώσσα και κάτω από οποιαδήποτε περίπτωση, το U.L.T. κατόρθωσε από το 1909 να εφαρμόζει μια βαθιά μελέτη των θεοσοφικών διδασκαλιών. Ακολουθώντας τις αρχές της διακήρυξης του U.L.T. και εστιαζόμενο στα φώτα των «Τριών Θεμελιωδών Προτάσεων», οι σπουδαστές αποφασίζουν για το πώς θα ξεκινήσουν, θα συνεχίσουν και θα δυναμώσουν αυτή τη μελέτη. Στις διαλέξεις, στις δημόσιες συζητήσεις, στις ομάδες μελέτης, στα σεμινάρια και στα εργαστήρια, στις ερωτήσεις που γίνονται και στο νόημα του κειμένου, η συμμετοχή είναι συλλογική.

Ο προσωπικός νους ανησυχεί μόνο επιφανειακά: τα κείμενα είναι πολύ δύσκολα ή πολύ απλοϊκά, παλιομοδίτικα ή άσχετα με την προσωπική μας ανάγκη. Επίσης, καθώς η ορολογία της διδασκαλίας μπορεί να θεωρηθεί μια ξένη γλώσσα, απαιτεί μια επιπλέον προσπάθεια του σπουδαστή να συντονιστεί με το βάθος των ιδεών μάλλον παρά με τη μετάφρασή τους. Η κατανόηση έρχεται με τη μελέτη , την ακρόαση, την έρευνα, την σκέψη, τη συσχέτιση και την πείρα και αυτό που συμπληρώνει και ολοκληρώνει την σπουδή μας, είναι κυρίως αυτή η μάθηση να ευεργετεί τους άλλους. Αυτή η συνεργατική προσπάθεια απελευθερώνει την ψυχή και κρατά τη διδασκαλία ζωντανή, προστατευμένη από την προσοχή μας και την αναπτυσσόμενη συνειδητότητά μας σχετικά με το βάθος, τη χρησιμότητα και την πραγματικότητά της.

Μια τέτοια ανοιχτή έρευνα υποθέτει ότι κάθε νους είναι μοναδικός, και αντικατοπτρίζει διαφορετικές όψεις της διδασκαλίας. Η ομαδική εργασία δημιουργεί «ένα ζωντανό εργαστήρι» αλληλέγγυας υπηρεσίας, με τον μοναδικό «δάσκαλο» να είναι τα θεοσοφικά κείμενα και του καθενός η διαίσθηση και θέληση. Και ο σύνδεσμος μεταξύ των σπουδαστών δεν ανήκει σε κάποια οργάνωση αλλά βασίζεται σε αμοιβαία μελέτη και βοήθεια, και τα δύο να αναπτύσσουν ανεξαρτησία αλλά και να διαπλέκουν μια εσωτερική εξάρτηση και να καταλήγουν στον σχηματισμό ενός «πυρήνα παγκόσμιας Αδελφότητας».

Αυτός ο δεσμός και πυρήνας κρατάει την εσωτερική σύνδεση, συχνά αόρατη, μεταξύ όλων εκείνων που μελετούν Θεοσοφία, και αυτό οφείλεται στην επιλογή ή τη συνθήκη, μακριά από τα κέντρα εργασίας που το «εξωτερικό μάτι» τα ονομάζει «στοές». Κρατώντας αυτόν τον δεσμό αόρατο αλλά πραγματικό, εγκαρδιώνει αυτούς που είναι μόνοι, ενώ θυμίζει σε εκείνους που μελετούν μαζί την υπευθυνότητά τους προς το μεγαλύτερο σύνολο. Όλοι οι σπουδαστές, «οπουδήποτε και οποτεδήποτε βρίσκονται» αντιλαμβανόμαστε ότι η ίδια η διδασκαλία μας ωθεί, καθώς μελετάμε, να βάλουμε κατά μέρος τις προσωπικές μας τάσεις, να διευρύνουμε τις απόψεις μας και να συλλάβουμε το σύνολο και όχι μόνο τα εύκολα σημεία του.

Η μελέτη των γραπτών των Ε.Π.Μπλαβάτσκυ και Ου.Τζατζ – με συνέχεια, υπομονή και απόφαση – εξασφαλίζει έναν αποτελεσματικό τρόπο κατάλυσης της περιστασιακής μας ψευδαίσθησης. Η κατευθύνουσα δύναμη πίσω από τούτη την ανάπτυξη δεν είναι ούτε ένας εξωτερικός «γκουρού» ούτε μια προβλέψιμη συνταγή, αλλά προέρχεται από το δώρο του ανθρώπινου νου όταν μετασχηματίζεται στην πραγματική του ταυτότητα που είναι ο πνευματικός νους. Αυτή η σοβαρή αναζήτηση, ανοιχτή προς όλους, είναι το καθήκον και ο στόχος του United Lodge of Theosophists.

Με αδελφικούς χαιρετισμούς,

The United Lodge of Theosophists