Βρίσκεστε εδώ : Αρχική Άρθρα Διδάσκαλοι της Σοφίας Η Ιεραρχία της Συμπόνοιας
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
GreekEnglish (United Kingdom)
Search

http://www.blavatsky.gr

Η Ιεραρχία της Συμπόνοιας

E-mail Εκτύπωση PDF

Oι παγκόσμιες παραδόσεις και θρησκείες και ιδιαίτερα οι μυήσεις, αναφέρονται σταθερά στην ύπαρξη Ανωτέρων Όντων, που μεσολαβούν ανάμεσα στον άνθρωπο και το Θεό. Η ιδρύτρια του Σύγχρονου Θεοσοφικού Κινήματος, η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, δήλωνε ανεπιφύλακτα ότι πίσω από το Κίνημα και την ίδια, βρισκόταν η Πνευματική Ιεραρχία της οποίας οι Διδάσκαλοι Μορύα και Κουτχούμι με πρωτοστατούντα τον Μάχα Τσοχάν, την ενέπνεαν στο έργο της και βοηθούσαν ώστε να πραγματωθεί η Θεοσοφική Ιδέα στη γη. Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες που έδωσε στον κόσμο η Σύγχρονη Θεοσοφία, είναι αυτή για την ιεράρχηση της εκδηλωμένης ζωής, την οποία παρουσίασε με σειρές Οντοτήτων διαφόρων τάξεων και λειτουργιών, που υπάρχουν από το ξεκίνημα της δημιουργίας έως την άκρη του δικού μας φυσικού κόσμου.

Σύμφωνα με την Αρχαία Σοφία, το Πλήθος των Πνευματικών και Νοημόνων Όντων, που ανήκουν στην ανωτάτη Ιεραρχία της εκδήλωσης, είναι αυτό που μετατρέπει τη Θεία Σκέψη σε Νόμους σύμφωνα με τους οποίους πορεύεται η εκδηλωμένη ζωή. Τα Όντα αυτά σχηματίζουν τάξεις και τάγματα, που ιεραρχούνται ανάλογα με την ανάπτυξη της θείας ουσίας τους. Υπάρχουν Ιεραρχίες θεών, ημι-θέων, αρχαγγέλων, αγγέλων και ανθρώπων. Οι ανώτερες Ιεραρχίες είναι υπεύθυνες για την παρουσία και εφαρμογή του Νόμου, ενώ άλλες εργάζονται για την κατασκευή όλων όσων ορίζονται από το Νόμο.

Στη Θεοσοφική Διδασκαλία τα Όντα του ουράνιου κόσμου, ονομάζονται Ντυάνι-Τσοχάν – είναι οι Κύριοι του Διαλογισμού - και είναι μονάδες , που έχουν υπερβεί το στάδιο στο οποίο βρίσκεται σήμερα η ανθρωπότητα. Σε μας, τους Χριστιανούς είναι γνωστά ως Αρχάγγελοι. Στο Καμπαλά αναφέρονται ως Ελοϊμ. Σε άλλες παραδόσεις ονομάζονται Αμσασπέντ, Ρίσις, Κουμάρας. Τα Όντα αυτά υπήρξαν κάποτε άνθρωποι που με δικές τους προσπάθειες και πρωτοβουλίες και μέσω ατομικών εμπειριών, υπερέβησαν το επίπεδο της προσωπικότητας και εισήλθαν στο πεδίο της πνευματικότητας, στο περίφημο άτμα-μπούντι. Στην παρούσα μανβανταρική εκδήλωση, πολλά εξ αυτών, είναι υπεύθυνα για την πρόοδο της ανθρωπότητας  και του πλανήτη. Υπάρχουν ιεραρχίες που εργάζονται για τη μορφή του ανθρώπου και του πλανήτη, και ιεραρχίες που εργάζονται για την ανάπτυξη της νοημοσύνης και της συνειδητότητας του ανθρώπου. Οι Οντότητες που εργάζονται για τη δική μας και στη δική μας ανθρωπότητα, για την πνευματική της πρόοδο, είναι η Ιεραρχία της Συμπόνοιας ή Ιεραρχία του Φωτός.

Η Ιεραρχία της Συμπόνοιας αποτελείται από Οντότητες που είναι γνωστές σε μας ως Μαχάτμας ή ως Διδάσκαλοι της Σοφίας. Είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη της συνειδητότητάς μας στη διάρκεια της συγκεκριμένης πλανητικής αλύσου, και οι Οντότητές της έχουν άμεση σχέση με τη δική μας ανθρωπότητα. Είναι πρώην άνθρωποι που έχουν τελειωθεί πνευματικά από πρόσφατα είτε παλαιότερα πλανητικά μανβαντάρα.

Οι ρίζες της Ιεραρχίας της Συμπόνοιας βρίσκονται στην καρδιά του Ηλιακού μας Λόγου. Είναι Όντα τελειωμένα πνευματικά, που θα μπορούσαν να παραμένουν στο Νιρβάνα στη διάρκεια ολοκλήρου του παρόντος μανβανταρικού κύκλου. Όμως, οι Οντότητες αυτές, προτίμησαν να υπάρχουν στον εκδηλωμένο κόσμο για να υπηρετήσουν στο Σχέδιο της Εξέλιξης. Είναι οι Βούδδες της Συμπόνοιας και είναι ό,τι μεγαλύτερο και καλύτερο υπάρχει στον εκδηλωμένο κόσμο. Πρόκειται για απολύτως Πνευματικές και Νοητικές Οντότητες, για Βούδδες και Βοδισάττβας – όπως ονομάζονται από τη Βουδιστική παράδοση – που έχουν αναλάβει την εκπαίδευση της συνείδησης των εξελισσομένων ανθρωποψυχών. Η Ιεραρχία αυτή ονομάζεται επίσης «Ιεραρχία του Φωτός» ή «Πνευματική Ιεραρχία» ή «Πλανητική Ιεραρχία». «» (Η Εσωτερική Παράδοση, σ. 934-Η Ιεραρχία της Συμπόνοιας, του Τζ. Ντε Πουρούκερ, σ.2)

Η δική μας Ιεραρχία της Συμπόνοιας είναι μια ακτίνα της Ηλιακής Ιεραρχίας, που και αυτή είναι μια ακτίνα της Κοσμικής. Στην κορυφή της Πλανητικής μας Ιεραρχίας της Συμπόνοιας βρίσκεται «ο Μεγάλος Μυσταγωγός» ή «η Μεγάλη Θυσία». Είναι η Οντότητα ή το Δένδρο από το οποίο ξεπήδησαν όλοι οι Σοφοί και Ιεροφάντες της ανθρωπότητας (Ερμής, Ενώχ, Καπίλα, Ορφέας, Πυθαγόρας, κτλ.) Είναι το μυστηριώδες αόρατο αλλά πάντα παρόν Πρόσωπο, για το οποίο κυκλοφορούν μύθοι και ιστορίες στον χώρο του Αποκρυφισμού. «» Μ.Δ. Ι 208

Οι Αποκρυφιστές γνωρίζουμε ότι αυτή η Οντότητα αναφέρεται και ως ο Μεγάλος Τσοχάν, ο Μάχα-Τσοχάν, που είναι ο αρχηγός της Πλανητικής μας Ιεραρχίας. Και η αόρατη παρουσία του παίρνοντας διάφορα σχήματα εμφανίζεται ως Σαιν Ζερμαίν ή κάτι παρόμοιο ή μια φόρμα μέσω της οποίας ανανεώνονται και εξελίσσονται ιδέες, κοινωνίες, τέχνες, επιστήμες και πολιτισμοί.

Ο Μεγάλος Μυσταγωγός είναι το λίκνο της νοητικής και συνειδησιακής εγρήγορσης της δικής μας ανθρωπότητας. Κάθε ανθρώπινη μονάδα του πλανήτη μας διαποτίζεται από λίγο, περισσότερο ή πολύ – από τη δική Του ουσία. Είναι το Μάχατ της δικής μας ανθρωπότητας. Και κάθε άνθρωπος συνδέεται με αυτή την Οντότητα με έναν λώρο, μέσω του οποίου και επικοινωνεί μαζί Του. Δεν υπάρχει σκέψη και επιθυμία που να μην την ακούει, γιατί η ανθρωπότητα είναι το σώμα του, η ίδια του η ύπαρξη. Και όπως καθένας από μας αφουγκράζεται τον ρυθμό του σώματός του και ανταποκρίνεται στις ανάγκες του, με έναν παρόμοιο τρόπο – ακατανόητο για μας – ο Μάχα-Γκουρού αφουγκράζεται τη σκέψη του κάθε ανθρώπινου κυττάρου του. Οι Οντότητες που αποτελούν την Ιεραρχία του – Μορύα, Κουτχούμι, Ιλαρίων κτλ.- είναι κύτταρα-άνθρωποι δικά του, που κατάφεραν να ενεργοποιήσουν μεγάλα τμήματα της ουσίας Του μέσω των νόμων που κυβερνούν τη δική μας άλυσο. Αυτά τα Όντα έγιναν η ομάδα του, η ομάδα των Μυστών και των μεγάλων Μυημένων και μέσω αυτών πραγματώνει το έργο του. Κάθε ανθρώπινη μονάδα που ενεργοποιεί τμήματα της ουσίας του – δηλαδή αυτοσυνειδητότητα και πνευματικότητα – μπορεί να γίνει συνειδητός κρίκος στο μεγάλο έργο Του. Ένας τέτοιος κρίκος υπήρξε η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ.

Όσον αφορά τα άτομα που αναζητούν και επιδιώκουν να συναντήσουν τον Μάχα-Γκουρού και τους Διδασκάλους της Σοφίας, θα πρέπει να κατανοήσουν ότι η ουσία αυτών των Οντοτήτων βρίσκεται μέσα στον καθένα από μας. Αν ενεργοποιήσουμε αυτή την ουσία διαχέοντάς την, αν είναι δυνατό, σε όλη μας την ύπαρξη, τότε μπορούμε να τους βλέπουμε και να τους ακούμε. Αν υπερτερούν τα στοιχεία της προσωπικότητας, ο Διδάσκαλος ούτε φαίνεται ούτε ακούγεται. Ακόμη και αν αυτό νομίζουμε πως συμβαίνει, είναι πλάνη. Η φωνή του Διδασκάλου ακούγεται μόνον όταν η προσωπικότητά μας είναι απελευθερωμένη από τις δεσμεύσεις της χωριστικότητας.

Οι Διδάσκαλοι της Συμπόνοιας, για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη και ενεργοποίηση της πνευματικής και ηθικής κατάστασης του ανθρώπου, διαμορφώνουν συνεχώς σχήματα μέσω των οποίων εκπαιδεύουν τη συσκοτισμένη από την ύλη ανθρωπότητα. Το ανασήκωμα των πέπλων της Ίσιδας-Γνώσης γίνεται αποκλειστικά και μόνο από την Ιεραρχία της Συμπόνοιας, τους αγαπημένους Μαχάτμας, οι οποίοι μέσω ενδιάμεσων κρίκων που είναι οι άμεσοι συνεργάτες τους πάνω στον πλανήτη, προβάλλουν τις ακτίνες της Θεοσοφίας.

Μια τέτοια ακτίνα, όπως η Σύγχρονη Θεοσοφία, που τιμούμε απόψε, διαπερνά την παρούσα ανθρωπότητα. Πρόκειται για μία πνευματική ιδέα που ούτε χάνεται, ούτε αλλάζει στην ουσία της. Οι πνευματικές ιδέες είναι αιώνιες, σταθερές, αμετάβλητες. Οι όψεις τους μόνον αλλάζουν και αυτό γιατί οι ανάγκες της ανθρωπότητας αλλάζουν.

Ο Μεγάλος Μυσταγωγός στέκεται στο κατώφλι του Φωτός και θα παραμείνει εκεί έως την τελευταία ημέρα αυτού του μανβαντάρα, και αυτό για να θυμίζει στην ανθρωπότητα, ότι η πνευματικότητα, που είναι ο στόχος της αλύσου μας, κατακτιέται μόνον όταν η πνευματική γνώση γίνεται πράξη. Η πνευματική ιδέα της αγάπης, της συμπόνοιας, του αλτρουϊσμού και της προσφοράς είναι υπεράνω τόπου και χρόνου και ο κύκλος της γνώσης και της ανθρώπινης εμπειρίας, αν δεν σφραγιστεί από αυτές τις αρχές, δεν μπορεί ποτέ να κλείσει. Το παράδειγμα της «Μεγάλης Θυσίας» υπάρχει για να εμπνέει και να αποδεικνύει ότι η συμπόνοια, που είναι η πιο αληθινή έκφραση της αγάπης, είναι πράξη θυσίας. Θυσιάζω τον εαυτό μου για τους άλλους, ως άνθρωπος, ώστε να κατακτήσω την αυτοσυνειδητότα; Εκείνος που θυσιάζει την ατομικότητά μου για την ανάπτυξη της πνευματικότητας και της συνειδητότητας των ψυχών του σύμπαντος είναι ο Διδάσκαλος. Η θυσία Του που είναι «Υπηρεσία προς το Σύνολο της Ζωής», ας γίνει παράδειγμα και κίνητρο και στόχος για την ανθρωπότητα.

Από την εκδήλωση στη μνήμη της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, στις 15 Μαϊου 2002